التماس دعا

كوكاكولا با نوشيدني جديدش در آسيا به ثروت مي‌رسد

يك شركت نوشابه‌سازي بايد بتواند به نام تجاري قدرتمندش تكيه كند. اما علاوه بر اين بايد بتواند ابتكار و خلاقيت هم از خود نشان دهد. چون موانع و چالش‌هاي زيادي بر سر راه چنين شركتي وجود خواهد داشت. هر ساله هزاران نوشيدني جديد توليد مي‌شود. از اين ميان ممكن است تعداد كمي توجه بازار را جلب كند و شايد همين تعداد كم هم نتواند به حياتش ادامه دهد و از يادها مي‌رود. نوع انتخاب‌هاي مشتريان در بسياري از سيستم‌هاي خريد و فروش نوشيدني جهان تغييري نكرده است و اگر تغييري بوده، طي يك نسل انجام گرفته است.
بنابراين موفقيت كوكاكولا در توليد نوشيدني جديد آب پرتقالش كه در چين توليد شد، به‌واقع پديده‌اي نادر است.

ايرباس گرفتار در مشكلات سرانجام پرده از برنامه نوسازي‌اش برداشت
 هيچ سمبلي براي همكاري صنعتي اروپا، بزرگ‌تر از هواپيماي سوپر جمبو اي 380 شركت ايرباس نيست.

اين جت مسافربري با شكوه يادآور مي‌شود كه اگر اروپا به طور متحد دست به كاري زند حاصل چه خواهد بود. اما برنامه نوسازي اين شركت بزرگ هواپيماسازي كه مدت‌ها تحت بررسي بود و سرانجام روز چهارشنبه 28 فوريه پرده از راز آن برداشته شد هم يادآور هزينه‌اي است كه چنين سرمايه‌گذاري عظيم بين كشور‌ها به بار مي‌آورد. نيروي سياسي كه ايرباس را خلق كرد مدت‌ها است كه در مشكلات مربوط به رقابت تنگاتنگ اين شركت با رقبا غوطه‌ور است

اما اين گوناگوني روش‌ها در مساله ديگري هم بروز كرده است و آن در مورد پيمان جهاني بانكداري است كه سه سال پيش در اين شهر مطرح و باعث بحث‌هاي فراوان شد. از اول ژانويه امسال بسياري از بانك‌هاي اروپايي شروع به به‌كار گرفتن قوانين جديد كردند.
اين قوانين جديد ميزان سرمايه‌اي را كه بانك‌ها مي‌بايست براي درامان نگهداشتن خود از حوادث و بلايا كنار بگذارند تعيين مي‌كنند. همين فرآيند مي‌بايست در آمريكا هم اجرا شود. اما در آمريكا بانك‌ها در رقابتي روزافزون گويي دهان خود را براي جذب هرچه بيشتر سرمايه‌ها از طريق اين قوانين جديد باز كرده‌اند. با اين قوانين حجم زيادي پول در انتظار بانك‌هاي هر دو سوي آتلانتيك است. هرچه اين سرمايه براي جلب نظر قانونگذاران بيشتر جمع شود، بانك‌ها از حوادث ناخواسته بيشتر درامان خواهند بود. اما نكته اين است كه پول كمتري باقي مي‌ماند كه به كار گرفته شود و سود ايجاد كند.

به احتمال زياد لئوناردو دي‌كاپريو جايزه آكادمي را به خاطر بازي‌اش در فيلم «الماس خونين» به خود اختصاص مي‌دهد. او در نقش سربازي گمارده براي يافتن سنگ‌هاي گران‌قيمت در جنگ دهه 90 سيرالئون بازي كرده است.
اما در واقعيت، شكل صنعتي كه 13ميليارد دلار از سنگ‌هاي نادر و بيش از 62ميليارد دلار جواهر الماس‌نشان را توليد مي‌كند، از زمان جنگ سيرالئون تاكنون بسيار تغيير كرده است. بخش اعظم اين تغيير شكل به اين واقعيت مربوط مي‌شود كه شركتي كه زماني كنترل بخش عمده عرضه الماس‌هاي نادر را برعهده داشت و (دبيرز) ناميده مي‌شد، قدرت سلطه خود را بر اين صنعت از دست داد و مجموعه‌اي از توليدكنندگان كوچك‌تر ظهور يافتند. قانونگذاران اروپا و آمريكا و دولت‌هاي آفريقايي هم باعث بروز تغييراتي شدند و الماس‌هاي «خونين» تقريبا ديگر جايي در اين صنعت ندارند و در نتيجه همه اين تغييرات تجارت الماس به تدريج به ساير صنايع معمولي بيشتر شبيه شده است.

از هم‌اكنون كه يازده ماه تا آغاز رسمي رقابت‌هاي انتخاباتي آمريكا باقي مانده است، رقابت‌ها اوج گرفته است. مطبوعات سرگرم همان داستان هميشگي انتخاباتي هستند.

آيا باراك اوباما مي‌تواند به‌طور همزمان هم از پس مسووليت‌هاي رياست‌جمهوري برآيد و هم سيگار را ترك كند؟ آيا هيلاري كلينتون اگر برنده اين رقابت باشد كرسي سناي خود را به بيل واگذار مي‌كند؟ آيا آمريكا براي يك‌ رييس‌جمهور سياه‌پوست بيشتر آمادگي دارد يا يك رييس‌جمهور زن؟ يا مردي كه زماني لباس مريلين مونرو را بر‌تن كرد؟
در اين ميان هيچگونه كمبودي از لحاظ مالي يا فكري وجود ندارد. ثروت نامزدها بيش از حد صرف اين رقابت مي‌شود و متفكران هم در اوراق سياست‌ها غوطه‌ورند. اما آنچه فقدانش كاملا محسوس است، توجه و دقت كافي است. مردم آمريكا ديگر توانايي آن را ندارند كه شاهد داستان‌هاي تكراري باشند. داستان‌هايي كه به‌صورت 24 ساعته در اخبار تكرار مي‌شوند و در فضاهاي اينترنتي مدام وقت مردم را به خود اختصاص مي‌دهند. آنها مي‌خواهند نامزد اصلي را بشناسند. اين به معناي آن است كه احتمال بسيار زيادي وجود دارد كه كسي ديرهنگام اين بازي را مال خود كند و همه نمايش را به خود اختصاص دهد. كسي كه دير به اين بازي وارد شود نه تنها از اين مزيت برخوردار خواهد بود كه چهره‌اي تازه است، بلكه مي‌تواند كل نيروي محركه رقابت را تغيير دهد و كل آراي ايالت‌هاي آيووا و نيوهمپشاير را به خود اختصاص دهد. شايد او كسي مثل ال‌گور باشد.

خانوارهاي چيني آنقدرها كه فكر مي‌كنيد صرفه‌جو نيستند
مي‌گويند سال خوك چيني‌ها كه اين مردم آغاز آن را هفته گذشته جشن گرفتند، سال بركت است.
اما چيني‌ها به امساك شهرت دارند و نه ولخرجي. ملت چين بيش از آنكه خرج كند، پس‌انداز مي‌كند و نتيجه اين خصلت آنها مازاد حساب جاري زياد اين كشور است كه سال گذشته 8درصد توليد ناخالص داخلي آن را رقم زد. اين مازاد صادركنندگان آمريكايي را كه مي‌خواهند چين كالاهاي آنها را بيشتر بخرد، عصباني كرد.

مردم اغلب چيني‌ها را به خاطر مصرف‌كنندگان صرفه‌جويشان كه بيش از حد پس‌انداز مي‌كنند و بيش از حد كم خرج مي‌كنند مورد انتقاد قرار مي‌دهند. آمار رسمي هم بر اين انتقادها صحه مي‌گذارد و حاكي از آن است كه مصرف خانوارهاي چيني از 46درصد توليد ناخالص داخلي در سال 2000 به تنها 37درصد توليد ناخالص داخلي در سال گذشته رسيد. اما بسياري از اقتصاددانان خاطرنشان كرده‌اند كه مصرف چين بسيار بيشتر از آن است كه آمار رسمي نشان مي‌دهند.

رشد اقتصادي جهان كمتر از هر زمان ديگري به هزينه‌هاي آمريكا وابسته شده است
در سال‌هاي اخير، اين لوكوموتيو اقتصاد آمريكا بود كه اقتصاد ساير نقاط جهان را به دنبال خود مي‌كشيد و شركت‌ها و خانوارهاي ديگر كشورها صرفه‌جويي را به هزينه كردن ترجيح مي‌دادند.

به همين دليل اذهان عمومي هم به اين مساله عادت كرده بود. بنابراين كوچك‌ترين علامتي كه نشان‌دهنده از ميان رفتن رونق اقتصاد آمريكا بود باعث ايجاد نگراني در سطح جهان مي‌شد. در گذشته وقتي اقتصاد آمريكا دچار ضعف مي‌شد، بقيه نقاط جهان هم تحت تاثير آن قرار مي‌گرفتند.
اما اين بار، حداقل تاكنون وضعيت متفاوت بوده است.
اين بار اقتصاد ساير نقاط جهان همانقدر سرعت گرفته است كه موتور اقتصاد آمريكا سرعت خود را از دست داده است. آمار و ارقام بسيار تعجب‌آور است. نرخ سالانه رشد تقاضاي داخلي واقعي آمريكا از 4/4درصد در سال 2004 به تنها 9/1درصد در شش ماه دوم سال گذشته رسيد.
علت اصلي اين امر وضعيت بازار مسكن بود. اگرچه هزينه مصرف‌كنندگان در اين بخش بيش از انتظار بود، اما ميزان ساخت‌و‌ساز مسكن كاهش يافت. اما در ساير نقاط جهان چطور؟ در مقايسه با آمريكا، بسياري از ساير اقتصادها جهشي قابل‌توجه را نشان دادند.
توليد ناخالص داخلي ژاپن با نرخ سالانه 8/4درصد، در فصل چهارم سال گذشته رشد يافت كه آن را مرهون تقاضاي داخلي قوي خود بود. ارقام مربوط به توليد ناخالص داخلي ژاپن در شرايطي جهش يافته‌اند كه در فصل سوم بسيار ضعيف بوده‌اند.

آيا ازدواج كاتوليك‌ها و انگليكن‌ها از نوعي است كه عقدشان در آسمان‌ها بسته شده است؟
برخي در مورد مطالبي كه هفته پيش بخشي از مطبوعات انگليس در مورد ادغام‌هاي مجدد در صنعت ارتباطات را در سطح جهان به خود اختصاص داد، ابراز ترديد كرده‌اند. اما چشم‌انداز آينده اتحاد بين يك شركت بزرگ رمي با يك رقيب كوچكتر كه دفاتري در جنوب انگليس داد، برخي تحليلگران را به ورطه تفكر فرو برده است.

اگر اين معامله به موفقيت برسد، منجر به ايجاد يك شركت مادر خواهد بود كه به يكي از واحدهايي كه از لحاظ زماني با آن همخواني ندارد و گويي در قرن شانزدهم از آن جدا شده بود، دوباره مي‌پيوندد.
برخي از ناظران معتقدند كه اين معامله حداقل به اندازه تقسيم شدن و سپس ادغام دوباره بخش‌هاي شركت اي‌تي اندتي، با اهميت خواهد بود. اين شركت مخابراتي تا دهه 70 موقعيتي انحصاري در امور مخابراتي آمريكا داشت. اما درست همان‌طوري‌كه براي اين شركت اتفاق افتاد، تقسيم شدن سازماني كه زماني سلطه‌اي در صنعت داشت، لاجرم اثر زخم‌هايي عميق را بر جاي خواهد گذاشت.

از ميان برداشتن بيماري‌هاي مهلك هم يك چالش مالي است و هم اخلاقي.
تصور كنيد براي يك مادر چقدر دشوار است كه شاهد مرگ فرزندش بر اثر بيماريي باشد كه جهان ثروتمندان يك قرن پيش موفق به مقابله با آن شده‌ است.

اين يكي از مواردي بود كه ملكه اردن رانيا در بخشي از تلاش‌هايش براي بهبود اوضاع اجتماعي و تهيه بودجه‌هاي خصوصي براي مقابله با بيماري‌هاي اطفال مطرح كرد.
او گفت: راه‌هايي براي اجتناب از اين گونه بيماري‌ها وجود دارد. اتحاديه «جاوي» كه ملكه يكي از اعضاي هيات‌مديره آن است، در حال تدوين روشي است براي كوتاه كردن زمان بين توليد واكسن‌هاي جديد و دسترسي بيماران در مكان‌هايي كه به آنها نياز دارند.
به دليل آن كه ملت‌هاي فقير پول كافي براي شركت‌هاي داروسازي جهت تحقيق و توليد واكسن ندارند، 15 تا 20 سال طول مي‌كشد كه يك واكسن جديد به قيمتي كه با توانايي مادي مردم كشورهاي فقير مطابقت داشته باشد در محل زندگي آنها در دسترس باشد. هر ساله 3ميليون نفر كه نيمي از آنها را كودكان تشكيل مي‌دهند از بيماري‌هايي جان مي‌سپارند كه امكان پيشگيري از آنها توسط واكسن‌ها وجود داشته است.
در روز نهم فوريه يك گروه ايتاليايي در رم تشكيل شد تا از طريق مهندسي مالي بتواند با اين مشكل مقابله كند.
مشاركت‌هاي پيشرفته بازار (AMC) كه ضمانتي براي تحقق اين هدف است، بودجه‌اي را از سوي كشورهاي ثروتمند تامين مي‌كند كه با آن براي خريد واكسن‌ها در آينده توسط كشورهاي در حال توسعه يارانه تخصيص داده مي‌شود. اينكه آيا اين برنامه مي‌تواند منتقدان را راضي كند يا خير هنوز معلوم نيست اما كشورهايي كه در اين اقدام مشاركت مي‌كنند ايتاليا، بريتانيا، كانادا، نروژ و روسيه هستند كه علاوه‌بر آنها موسسه بيل و مليندا گيتس هم مشاركت دارند. مبلغ نهايي كمك همه آنها 5/1ميليارد دلار خواهد بود. اگر اين پروژه به اهدافش نائل آيد حدود 70 تا 100ميليون كودك تا سال2020 واكسينه مي‌شوند. اما در عمل مشكلاتي هم به‌رغم تئوري‌هاي خوشايند به وجود مي‌آيد. كارهاي به نظر آساني چون سرد نگه داشتن واكسن‌ها در يك كشور گرمسير مشكلي بزرگ است. ارقامي كه در رم منتشر شده است بسيار اعجاب‌آور است. بودجه سرانه بهداشت غنا كه توسط بانك جهاني اعلام شده است تنها 31دلار در سال است.

تورم سالانه قيمت موادغذايي در ماه گذشته 10درصد بود
در حالي‌كه اين رقم يكسال پيش از اين 6/7درصد بود. سهم قيمت مواد غذايي در شاخص قيمت عمده‌فروشي تنها 4/15درصد است اما براي هندي‌هاي فقير كه بخش‌ اعظم درآمد خود را صرف تغذيه خانواده‌شان مي‌كنند، اين قيمت بسيار نگران‌كننده است

 سياستمداران حاكم در هندوستان رويكردي عاقلانه در مورد نرخ پياز دارند! چون اين محصول كشاورزي هر چند وقت يكبار توانسته است نقشي مهم در بركناري دولت‌ها و طعم‌دهي به خوراك‌هاي كاري هندي‌ها داشته باشد. در سال 1998 ائتلافي به رهبري حزب باراتيا جاناتا (BJP) پس از افزايش شش برابري قيمت پياز در انتخابات دهلي شكست خورد. روز سيزدهم فوريه ائتلاف حاكم به رهبري حزب كنگره در انتخابات استان همسايه دهلي يعني پنجاب به‌خاطر افزايش قيمت موادغذايي، از جمله پياز، مجبور به مبارزه سختي شد. پس از آنكه طي شش هفته اخير قيمت عمده‌فروشي پياز تا 50درصد افزايش يافت اكنون قيمت هر كيلو بين هفت تا 15 روپيه(15 تا 32سنت) است يعني بيش از دو برابر قيمت سال گذشته.
اكنون نوبت ائتلاف حزب باراتيا جاناتا است. اين حزب همه هفته گذشته را صرف اعتراضات عليه افزايش قيمت موادغذايي كرده است. اما فقط غذا نيست كه گران شده است. شاخص قيمت عمده‌فروشي (WPI)، كه معمول‌ترين معيار مورد استفاده است در هفته منتهي به 27 ژانويه رشد سالانه 6/6درصدي را رقم زده كه طي دو سال گذشته بالاترين ركورد بوده است و با سقف 5/5درصدي كه ريزروبانك هندوستان (RBI)، بانك مركزي اين كشور تعيين كرده است تفاوت بسيار دارد. طي ماه‌هاي اخير چندين بار نرخ بهره توسط بانك مركزي هندوستان افزايش يافت و روز سيزدهم فوريه اين بانك گامي ديگر به‌سوي تورم نهاد. در اين روز سهم دارايي‌هاي بانك از 5/5درصد دارايي نقدي به 6درصد افزايش يافت.

بن‌برنانك رييس فدرال رزرو آمريكا پيش‌بيني كرده است
كه نرخ رشد اقتصادي آمريكا در آينده نزديك كاهش يابد يا به ثبات بيشتري برسد وي نرخ رشد 5/2 تا 3 درصد را براي اين كشور پيش‌‌بيني كرده است. اين رقم از نرخ رشد اروپاييان بيشتر است. اين سوال مطرح است كه آيا اروپا هيچگاه نمي‌تواند به نرخ رشد آمريكا دست يابد؟

 طي چند سال اخير، رقابت براي احراز نمودن عنوان «تكه بيمار اروپا» بسيار شديد شده است. برخي صاحبنظران معتقدند آلمان هنوز با تبعات يكپارچه‌سازي اروپا دست و پنجه نرم مي‌كند.
به نظر مي‌رسد ايتاليا هم قادر نبود توليدكنندگان خود را بدون كاهش ارزش پول خود چندان رقابتي كند و از اين لحاظ مدعي خوبي براي اين عنوان بود. مشكلات كشورهاي اين قاره با يكپارچه‌سازي چند برابر شده بود و اينكه چگونه رقابت‌پذيري خود را با شرايط كار و بازارهاي خدمات جديد حفظ كنند يكي از مسائل آنها بود. دست و پنجه نرم كردن با سياست پولي واحد كه رونق ايرلند و جهش ايتاليا را در دل خود داشت موضوعي پرمخاطره بود. اما پس از طي همه اين مشكلات به نظر مي‌رسد نور اميد همه اين منطقه را در بر گرفته است. به‌رغم قيمت‌هاي بالاي انرژي، سخت شدن اوضاع پولي و كند شدن رشد اقتصادي آمريكا، اقتصاد كشورهاي عضو اتحاديه اروپا شكوفا شده‌اند. در ماه دسامبر نسبت به ماه پيش از آن توليد اروپا تا يك‌درصد افزايش يافت و در كل سال اين افزايش 4درصدي بود كه رقمي بسيار بهتر نسبت به سال قبل را نشان داد. تجارت خارجي هم افزايش بسيار خوبي داشت و سه اقتصاد بزرگ اين منطقه يعني آلمان، فرانسه و ايتاليا، بسيار قوي به نظر مي‌رسند. برآوردهاي اوليه از وضعيت توليد ناخالص داخلي اين منطقه كه روز سيزدهم فوريه منتشر شد نشان‌دهنده آن است كه اوضاع از پيش‌بيني‌هاي گذشته بسيار بهتر است و در مورد ايتاليا و آلمان اختلاف با پيش‌بيني‌ها بسيار زياد است.

در هفته‌اي كه گذشت دولت انگليس اعلام كرد 40000 جوينده كار كه ادعا كرده‌اند انگليسي ضعيفشان باعث محروميت آنها از اشتغال شده است از ماه آوريل فرصت دارند سعي كنند زبان انگليسي بياموزند و در غير اين‌صورت از مزايايشان محروم خواهند شد. اين تصميم دولت پس از ماه‌ها بحث و جدل در مورد بهبود شرايط اقليت‌ها به‌خصوص مسلمانان اتخاذ شد. دولت انگليس ابراز نگراني كرده است كه اين گروه‌ها در يادگيري شيوه زندگي انگليسي‌ها موفق نيستند. از سال 2005، افرادي كه خواستار شهروندي انگليس هستند مي‌بايست امتحاني را به زبان انگليسي بدهند كه موضوع آن زندگي در بريتانيا است.
از ماه آوريل اين امتحان براي كساني كه در مراحل پاياني اخذ تاييديه شهروندي و اقامتشان هستند هم اجباري خواهد بود. گردن براون در كنفرانس حزب كار كه رهبري آن‌را برعهده داشت و در ماه سپتامبر برگزار شد، گفت: «اين درست است كه كساني كه مي‌خواهند به اين كشور بيايند بايد زبان انگليسي را بياموزند». كاملا صحيح است.
زندگي آسانتر و كار سودمندتر مي‌شود اگر بتوانيد به زبان مردم كشوري كه در آن زندگي مي‌كنيد صحبت كنيد. مهاجراني كه زبان انگليسي را به‌طور روان صحبت مي‌كنند نسبت به ساير مهاجران 20درصد شانس بيشتر براي يافتن شغل دارند. به علاوه ميانگين درآمد آنها هم حدود 20درصد از سايرين بيشتر است.
اين نتايج براساس گزارشي كه به‌تازگي مركز خيريه تحصيلات بزرگسالان منتشر كرده به‌دست آمده است. اما به راستي چرا در شرايطي كه با يادگيري زبان انگليسي، مهاجران پول خوبي دريافت مي‌كنند، باز هم آن را نمي‌آموزند؟

او اين كار را از طريق سازماندهي مسائل سفر براي اعضاي گروهي كه تمپرنس سوسايتي نام گرفته بود، انجام داد.
هم‌اكنون توماس كوك نام يك شركت آلماني سفرهاي تعطيلاتي است كه روز دوشنبه دوازدهم فوريه به مجموعه‌اي ديگر از تغييرات در تجارت توريسم واكنش نشان داد.
اين شركت موافقت خود را براي ادغام با رقيب انگليسي خود «ماي‌ تراول» اعلام كرد.
نتيجه اين ادغام تشكيل شركتي بزرگ به ارزش 8/2ميليارد پوند معادل با 46/5ميليارد دلار است. اين شركت جديد بزرگ سالانه براي تعطيلات حدود 19ميليون توريست اروپايي برنامه‌ريزي مي‌كند و قصد دارد در اين بخش از صنعت توريسم در آينده فعاليت‌هاي خود را گسترش دهد. هر دوي اين شركت‌ها پيش از اين به شركت فرست چويس چشم دوخته بودند.
از سوي ديگر اين شركت توريستي انگليسي هم به دنبال يك شريك بود. اين‌گونه تعطيلات از پيش هماهنگ‌شده در كنار اين‌گونه شركت‌ها، شايد موجب هراس گالتون مي‌شد. چون او كسي بود كه سختي و مشقت بخش لازم تجربه‌هاي مسافرتش بود. اما مسافران مدرن بيش از هر زمان ديگري براي ترتيب دادن يك تعطيلات خوب رو به سوي اينترنت آورده‌اند.

شركت‌هاي توريستي بزرگ كه ارائه‌دهنده همه مجموعه خدمات مربوط به مسافرت‌هاي تعطيلاتي هستند، به اميد كاهش هزينه‌ها و جذب مسافراني كه به صورت آنلاين به دنبال هماهنگ كردن برنامه تعطيلاتشان هستند، با يكديگر ادغام مي‌شوند. صنعت ارائه كليه خدمات مربوط به تعطيلات زماني پا گرفت كه ميزان درآمدها بالا رفت و فرصت استفاده از تعطيلات محقق شد. اما طي دهه گذشته دفاتر آژانس‌هاي مسافرتي در رقابت با مراكز اينترنتي به چالش افتادند.