طولانی تر از هر شبی...

روزگارتان پر نور. یلدایتان شاد و حافظ یارتان باد! 

اين نشريه معتبر كه هر ساله در آستانه سال نو ميلادي برترين چهره سال را معرفي مي‌كند، اعلام كرده است كه از دلايل اين انتخاب، اعتماد به نفس بالاي باراك اوباما در ترسيم تصويري روشن از آينده، آن‌هم در شرايطي كه جهان با بحران‌هاي مختلف دست و پنجه نرم مي‌كند، است.
از ديگر دلايلي كه مجله تايم براي اين انتخاب خود عنوان كرده است اين است‌كه به‌رغم تجربه كم اوباما، وي توانست با پيروزي بر دو نامزد قدرتمند و فايق آمدن بر تبعيض‌هاي نژادي به عنوان چهل‌وچهارمين رييس‌جمهوري سياه‌پوست آمريكا انتخاب شود.
ديگر نامزدهاي دريافت اين عنوان، هنري پاولسون، وزير خزانه‌داري آمريكا، نيكلا ساركوزي رييس‌جمهوري فرانسه، سارا پيلين، معاون منتخب مك‌كين در مبارزات انتخاباتي حزب جمهوري‌خواه آمريكا و ژانگ‌پيمو، كارگردان چيني بودند.
مجله تايم در مورد اين انتخاب نوشته است: اوباما هميشه مي‌گفت كه نامزدي او موضوعي درباره خودش نيست بلكه درباره مردم است. سال گذشته عنوان چهره برتر سال 2007 از سوي مجله تايم به ولاديمير پوتين تعلق گرفته بود. نشريه تايم از سال 1927 سالانه به يك مرد يا زن يا گروهي از افراد، عنوان چهره سال را داده است. حتي در يكي از سال‌ها كامپيوتر عنوان مرد سال را گرفت. در سال 1999 اين عنوان از مرد سال به شخصيت سال تغيير پيدا كرد تا از فراگيري بيشتري برخوردار شود.

                                      
اين تصميم اوپك بسيار غيرمنتظره بود و اين ميزان كاهش، ركوردي تاريخي از خود برجاي گذاشت.
در شرايطي كه قبل از نشست روز چهارشنبه نفت بيش از 40دلار در هر بشكه معامله مي‌شد، پس از اين نشست و با وجود توافق اعضاي اوپك براي كاهش توليد قيمت نفت در بازارهاي جهاني به كمتر از 35دلار در هر بشكه سقوط كرد.
روز جمعه قيمت نفت وست‌تگزاس اينترميديت در بورس نيويورك به 44/33دلار در هر بشكه رسيد و گاز طبيعي 50/5دلار در هر 1000پاي مكعب معامله شد.
اوپك اعلام كرد اين نخستين‌بار از اواسط ژانويه 2005ميلادي است كه قيمت سبد نفت اوپك به كمتر از 40دلار در هر بشكه رسيده است.
قيمت اين نفت روز جمعه به حدود 25دلار در هر بشكه رسيد.

اين دو رويداد تازه‌ترين علامت‌هايي است كه نشان مي‌دهد بحران جهاني به اقتصادهاي آسيايي ضربه زده است. اما به‌رغم اين داده‌هاي مايوس‌كننده، بازارها شاهد افزايش بودند. علت اين افزايش اين است‌كه انتظار مي‌رود كاخ سفيد براي جلوگيري از فروپاشي سه شركت بزرگ خودروسازي آمريكا وارد عمل شود.
جورج بوش در پرواز خود از عراق به افغانستان اعلام كرد به‌رغم اينكه اين امكان وجود دارد بودجه درنظر گرفته شده براي نجات صنعت مالي آمريكا، به نجات خودروسازان اختصاص يابد، هيچ بيانيه قطعي در اين زمينه قريب‌الوقوع به نظر نمي‌رسد. او گفت: ما هنوز براي اعلام اين موضوع آمادگي كامل نداريم. البته وي افزود كه اتخاذ تصميمي در اين زمينه چندان طول نخواهد كشيد.
بانك ژاپن اعلام كرده است كه شاخص فضاي كسب‌و‌كار توليدكنندگان بزرگ اين كشور در فصل جاري به 24 – تنزل يافته است كه اين رقم كمي بدتر از پيش‌بيني‌ها است. در فصل پيش اين رقم 3- بوده است. اين بزرگ‌ترين سقوط فضاي كسب‌و‌كار از بحران نفتي دهه 70 و بدترين چشم‌انداز سال 2002 تاكنون بوده است. در سال 2002 ژاپن پس از بحران بانكي در حال احياي خود بود.

اكونوميست در سر مقاله تازه خود اوضاع اقتصادي چين و هند را تحليل كرد:
پديده‌اي به نام «چينديا»
 دو غول بزرگ آسيا به خود مي‌لرزند. اگرچه اقتصاد هندوستان ضعيف‌تر است، اما رهبران چين دلايل بيشتري براي نگراني دارند
 
سرعتي كه ابرهاي سياه، ياس و نااميدي را بر اقتصاد جهاني سايه‌انداز كرده در همه جا تعجب‌برانگيز بوده است. اما تغييرات در پرجمعيت‌ترين اقتصادهاي جهان يعني چين و هند به طرزي خاص ناگهاني بوده است.
تا همين اواخر، اين دو اقتصاد داراي سريع‌ترين رشد در جهان خود را ايمن از هر آسيبي مي‌دانست كه از سوي جهان ثروتمند به‌ آنها تحميل شود. بسياري از تحليلگران خوش‌بين حتي اميدوار بودند كه اين دو بازار عظيم و نوظهور موتورهاي رهايي جهان از ركود اقتصادي باشند. اما اكنون برخي درست از روند معكوس آن مي‌ترسند. يعني روندي كه طي آن ركود اقتصادي جهان چين و هند را هم در خود فروكشد و بيكاري فراگيري را براي اين دو كشوري كه به‌رغم همه موفقيت‌هايشان هنوز فقيرند، به بار آورد.

ممكن است سرمايه‌گذاران درس غلطي از تاريخ بگيرند
براي پس‌اندازكنندگان آمريكايي و اروپايي، دهه‌اي كه گذشت دهه‌اي از دست رفته بود. پس از دو دوره جهش اقتصادي و دو دوره افول، بازارهاي سهام طي ده سال اخير براي اين پس‌اندازكنندگان، هيچ چيزي به ارمغان نياوردند و حتي آنها را متضرر هم كردند.

از سوي ديگر نرخ‌هاي بهره پايين هم باعث شد كه اوراق قرضه و سپرده‌هاي بانكي آنها برايشان منفعتي در بر نداشته باشد.
اگر براي فعاليت‌هاي مالياتي نبود، براي مستمري‌بگيران بهتر بود كه پول‌هايشان را زير تشك‌هايشان نگهداري مي‌كردند. شايد براي غربي‌ها اين خبر يك دلداري محسوب شود كه پس‌اندازكنندگان ژاپني هم اين احساس تهي‌بودن را مدت‌ها است كه تجربه مي‌كنند.
ارقام مربوط به سال جاري ميلادي كفايت مي‌كنند كه همه دست‌ از پس‌انداز بكشند. دارايي‌ شركت‌هاي سرمايه‌گذاري آمريكا تا 4/2تريليون دلار از شروع سال 2008 تاكنون كاهش يافته و اين يك پنجم ارزش آن شركت‌ها است. در بريتانيا، اين كاهش بالغ‌بر يك چهارم ارزش شركت‌ها يا حدود 130ميليارد پوند (195ميليارد دلار) است.
ارزش بازارهاي سهام تا حدود 30تريليون دلار يا نصف ارزش اوليه كاهش يافته است. اين ارقام ضررهاي اوراق قرضه مرتبط با اعتبارات يعني همان نقطه شروع بحران را تحت‌الشعاع قرار داده است.
خبرهاي بد اقتصادي تنها مربوط به ارزش سهام نيست. در سال جاري ميلادي ارزش سرمايه‌گذاري‌هاي پرخطر در طيف وسيعي از زمينه‌ها از اوراق بهادار مربوط به شركت‌ها گرفته تا كالاها و صندوق‌هاي بزرگ سرمايه‌گذاري، افت داشته است.
اين اعتقاد كه ايجاد تنوع در «دارايي‌هاي جايگزين» مي‌تواند سرمايه‌گذاران را از تحمل ضرر و زيان در بازارها در امان نگه دارد، اشتباه از كار درآمد و البته بخش مسكن كه بسياري از افراد آن را به عنوان آشيانه‌اي براي دوران بازنشستگي خود مي‌دانستند و انتظار داشتند در آن دوران به آن پناه برند و سرمايه‌گذاري كنند، نيز ارزش خود را از دست داد.
نتيجه آنكه به نظر مي‌رسد پس‌انداز پول به معناي ريختن پول درون چاله‌اي تاريك است.

سايت بلومبرگ در نظرسنجي‌اي كه هر پنجشنبه انجام مي‌دهد، نظر كارشناسان و تحليلگران را درباره آينده قيمت نفت جويا مي‌شود. در اين هفته هفده نفر از 35 تحليلگري كه توسط بلومبرگ مورد نظر سنجي قرار گرفتند، يا 49 درصد تحليلگران، بر اين باورند كه قيمت نفت كاهش خواهد يافت. هشت تن از تحليلگران يا 23 درصد آنها گفتند اين قيمت‌ها افزايش مي‌ِيابد و 10 نفر پيش‌بيني كردند كه بازارها شاهد تغييرات چنداني نخواهند بود. هفته پيش 37 درصد تحليلگران گفته بودند كه قيمت‌ها كاهش مي‌يابد.
يك تحليلگر حوزه انرژي از مركز بي‌ان‌پي باريپاس نيويورك مي‌گويد: «به نظر مي‌رسد اقتصاد فشاري را بر بازارهاي نفتي تحميل مي‌كند و قيمت‌ها را كاهش مي‌دهد. هيچ نشانه‌اي هم وجود ندارد كه اين كاهش در كجا متوقف خواهد شد.»
بلومبرگ معتقد است ممكن است در سال آينده قيمت‌ها به كمتر از 25 دلار در هر بشكه كاهش يابد و اين در صورتي خواهد بود كه ركود اقتصادي كشورهاي توسعه يافته به چين گسترش يابد. مركز مريل لينچ در گزارشي كه روز چهارشنبه منتشر شد اعلام كرده است كه تقاضا براي سوخت در 10 ماه ابتدايي سال ميلادي جاري 2/5 درصد كاهش يافته است و اين بيشترين كاهش تقاضا از سال 1981 تاكنون بوده است.

قيمت نفت به كمتر از بشكه‌اي 50دلار سقوط كرده است، اما چرا اين خبر خوشي نيست؟
 

در روز دوشنبه هر بشكه نفت در معاملات بورس نيويورك به 36/47دلار رسيد. قيمت نفت هم‌اكنون در پايين‌ترين سطح خود طي سه سال گذشته و حدود 100دلار در هر بشكه كمتر از اوج خود در ماه جولاي است. آخرين سقوط نفت زماني روي داد كه اعضاي اوپك طي يك اجلاس اضطراري در قاهره در پايان هفته گذشته به‌رغم كاهش تقاضا، نتوانستند به توافقي بر سر سهميه‌بندي كاهش توليد دست يابند. بسياري از تحليل‌گران انتظار دارند كه قيمت نفت بيشتر كاهش يابد.

شايد بسياري از اين خبر خوشحال شوند. دولت‌هايي كه پيش از اين در اوايل سال‌جاري ميلادي براي مقابله با تورم به تقلا افتاده بودند، از آرامشي نسبي بهره‌ مي‌برند. به طور خاص، فقيرترين كشورهاي جهان، كه تا سه چهارم درآمد خود را صرف تهيه غذاي كافي براي خود مي‌كنند، در برابر افزايش هزينه‌هاي مربوط به انرژي آسيب‌پذيرند، چون افزايش قيمت انرژي به افزايش قيمت غذا منجر مي‌شود.
شورش‌هاي بسياري از كلكته گرفته تا كامرون شكل گرفت.
در شرايط كنوني كه قيمت نفت سقوط مي‌كند و دولت‌ها بيشتر نگران كاهش قيمت‌ها هستند و نه افزايش قيمت‌ها، سياست‌هاي پولي ترديدي برجاي نمي‌گذارد كه بايد نرخ‌هاي بهره به شدت كاهش يابد.
اما واقعيت اين است كه همه اتفاقات مربوط به سقوط قيمت نفت دليلي براي خوشحالي ندارد.

وي كه در اجلاس پوليتبورو سخنراني كرد و سخنانش از طريق رسانه‌هاي دولتي منتشر شد، هشدار داد كه با كاهش رشد اقتصادي كشورش، در دوران پيش رو، چين به طرز شديدي با اثرات بحران مالي بين‌المللي مواجه خواهد شد. به علاوه وي هشدار داد كه شرايط اقتصادي پيش آمده، آزمايشي بود براي سنجش توانايي حزب كمونيست در اداره كشور.
آمار و ارقام اخير نشان مي‌دهد كه دولت براي نگراني دليل منطقي دارد. رشد اقتصادي چين به 9درصد كاهش يافته است و پيش‌بيني‌ها حاكي از آن است كه اين رقم در سال آينده به 7 يا 8درصد كاهش خواهد يافت. شايد اين ارقام براي برخي كشورها حتي بيش از حد خوشحال‌كننده باشد، اما تحليلگران بر اين باورند كه براي چين حياتي است كه نرخ رشد خود را در حد بالاتر از 7درصد حفظ كند.

وحشت بيش از هر زمان ديگري به شهر مومباي، پايتخت تجاري هندوستان رخنه كرده است.پيش‌از اين در سال 1993 متجاوز از 250 نفر طي يك سري حملات تروريستي هندوها جان باخته بودند.

در سال 2003 نيز بيش از 50 نفر بر اثر دو بمب كارگذاري شده در خودرو كشته شدند. يكي از اين دو بمب درست در بيرون هتل تاج‌محل يعني در كنار يك بناي تاريخي به نام «دروازه هندوستان» كه از جاذبه‌هاي گردشگري هند است، منفجر شده بود.
در سال 2006 بيش از 180 نفر طي هفت انفجار مجزا در ايستگاه‌هاي راه‌آهن و قطارها كشته شدند. اما بي‌رحمي اخير، يا بهتر است بگوييم سري آخر بي‌رحمي‌هاي برنامه‌ريزي‌شده، براي شهر مومباي رويدادي تازه است. اين رويداد نه تنها براي هندوستان، كه براي كل جريان مبارزه بين‌المللي عليه تروريسم هشدارهايي به همراه دارد.
اين حملات با اغلب حملات پيشين از دو جنبه مهم تفاوت دارد: جنبه اول مربوط به تبحر در برنامه‌ريزي عمليات و قدرت افراد تروريستي است كه در آن حضور يافته‌اند و جنبه دوم مربوط به انتخاب خارجي‌ها به عنوان اهداف است، چون به نظر مي‌رسد آنها براي گروگانگيري به دنبال آمريكايي‌ها، انگليسي و اسراييلي‌ها بودند. زماني كه اكونوميست اين سرمقاله خود را مي‌نوشت بحران هنوز پايان نيافته بود و هنوز گروگان‌ها در بند بودند، هنوز شعله‌هاي آتش در هتل تاج‌محل زبانه مي‌كشيد و هر از گاهي صداي شليك گلوله و انفجار شنيده مي‌شد. هنوز مشخص نبود كه چه كسي مسوول اين فجايع است. البته گروه ناشناخته‌اي كه خود را دكن مجاهدين ناميدند با ايستگاه‌هاي تلويزيوني تماس گرفتند تا با پذيرش مسووليت اين رويداد براي خود اعتباري كسب كنند.
اينكه آيا واقعا چنين گروهي موجوديت دارد يا نه، معلوم نيست اما همه ترديدها متوجه گروه‌هاي افراطي است.

هندوستان، كشور 72 ملت از روزچهارشنبه هدف حملات تروريستي شديدي قرار گرفته است.
تروريست‌ها 10 مكان عمومي را در شهر مومباي (بمبئي سابق) هدف حملاتشان قراردادند و تاكنون 130 تن كشته و 288 نفر زخمي برجاي گذاشتند. وسعت اين فاجعه به حدي است كه تحليلگران آن‌را 11 سپتامبر هندوستان نام نهاده‌اند. در روز چهارشنبه مان‌موهان سينگ كه گمان مي‌برد اين حملات خاتمه يافته است، طي بيانيه‌اي با بازماندگان ابراز همدردي كرد و اعلام كرد كه دولت هند مشغول پيگيري و رديابي عاملان اين حمله تروريستي است. ابتدا گمان مي‌رفت كه عاملان اين حملات هندي‌تبار باشند، اما روز پنجشنبه اعلام شد كه رد گروهي از تروريست‌ها ثابت كرده‌ است كه تعدادي از آنها از مرزهاي پاكستان وارد شده‌اند. شبه نظاميان تروريست در روز چهارشنبه نخست در ايستگاه راه آهن چهاتراياتي شيواجي كه يكي از شلوغ‌ترين ايستگاه‌هاي راه آهن در سراسر جهان است، شروع به تيراندازي كردند. طي دو ساعت بعد از اين حمله هر پانزده دقيقه يك بار حمله به مراكز زير صورت گرفت: يك مركز يهودي، يك رستوران توريستي، دو هتل و چندين بيمارستان روز جمعه كماندوهاي ماسك دار هندي از هلي‌كوپترهايشان برروي سقف يك مركز يهودي در شهر مومباي هند فرود آمدند و تك تيراندازها مدام به اين ساختمان پنج طبقه شليك مي‌كردند.در حالي كه نيروهاي كماندوي هند طبقه به طبقه ساختمان يهوديان را پاكسازي مي‌كردند، از داخل ساختمان نيز به سمت آنها شليك مي‌شد، صدها تن نيز در دو هتل لوكس (اوبرويي و تاج محل) به اسارت گرفته شدند.
اتباع كشورهاي ديگر چون ژاپن و كانادا نيز در اين هتل بودند. طي هفته اخير تهديدات تروريستي در هندوستان در حال افزايش بودند، اما مقياس حمله روز چهارشنبه باعث حيرت جهانيان شد و رهبران كشورهاي مختلف با مردم هندوستان ابراز همدردي كردند و اين حملات را محكوم كرده‌اند.

انتظار مي‌رود ارزش اين طرح كه در روز چهارشنبه فاش شد 130ميليارد يورو، يعني حدود يك‌درصد از توليد ناخالص داخلي اعضاي اتحاديه اروپا باشد. رهبران فرانسه و آلمان از اتحاديه اروپا خواسته‌اند قوانين مالي چنان تسهيل شود كه به ملت‌ها اجازه داده شود بيشتر خرج كنند تا اقتصادهايشان رونق يابد.
نيكلا ساركوزي و آنگلا مركل گفته‌اند كه بايد بدهي‌هاي دولت در حد كمتر از 3درصد توليد ناخالص داخلي حفظ شود. اين دو رهبر در مقاله‌اي مشترك كه در روزنامه‌هاي روز چهارشنبه منتشر شد اعلام كردند كه دولت‌ها بايد در برابر ركود در داخل كشورهايشان تلاش كنند.

در پيش‌بيني امسال اكونوميست اوضاع اقتصادي كشورمان ايران نيز به اين شرح آمده است:

در اجلاس سران «اپك» توافق شد:
پيمان عليه سياست‌هاي حمايتي
 

اعضاي اپك شامل استراليا، برونئي دارالسلام، كانادا، شيلي، جمهوري خلق چين، هنگ‌كنگ، اندونزي، ژاپن، جمهوري كره، مالزي، مكزيك، نيوزيلند، گينه نو، پرو، فيليپين، روسيه، سنگاپور، چين تايپه، تايلند، آمريكا، ويتنام، یا بهتر بگوییم رهبران كشورهاي آسيايي و آمريكايي در اجلاس گروه همكاري اقتصادي آسيا- پاسيفيك (اپك) بر عزم خود براي حمايت از تجارت آزاد جهاني و اصلاحات در وام‌هاي بين‌المللي تاكيد كردند و اين توافق خود را تلاشي براي نجات جهان از فرو رفتن به ركود شديد اقتصادي دانستند.
 رييس‌جمهوري ايالات متحده، جورج دبليو بوش، رييس‌جمهوري چين، هوجين‌تائو، نخست‌وزير ژاپن، تارو آسو و ساير اعضاي اين گروه متشكل از 21 كشور اعلام كردند كه عليه موانع روزافزون تجارت، ظرف 12ماه آينده همه توان خود را به كار خواهند گرفت.
به علاوه آنها حمايت خود را از نظارت صندوق بين‌المللي پول (IMF) و بانك جهاني اعلام كردند، به خصوص در زماني كه كشورهاي بيشتري نياز به كمك‌هاي فوري براي اجتناب از فروپاشي اقتصادي دارند.

گيتز وزير خزانه‌داري آينده آمريكا
 رييس‌جمهوري منتخب ايالات متحده، باراك اوباما حركتي سريع را براي تشكيل كابينه خود شكل داده است. بنا به گفته ناظران سرعت او در اين انتخاب‌ها به طرزي غيرعادي زياد است و گزينه‌ پيشنهادي او براي پست وزير خزانه‌‌داري كابينه‌اش تيموتي گيتز است.

گیتنر وزیر خزانه داری آینده آمریکا

هنوز ساير گزينه‌هاي اوباما به طور رسمي اعلام نشده‌اند. يكي از دموكرات‌ها گفته است جان پودستا كه يكي از رهبران تيم انتقالي اوباما است به مشاوران سنا در روز جمعه گفته است كه اوباما اميدوار است به سرعت تاييديه كابينه خود را بگيرد تا دولتش بتواند در اسرع وقت شروع به كار كند.
سخن از انتخاب گيتز به عنوان وزير خزانه‌داري آمريكا در شرايطي مطرح شده كه قرار است هيلاري كلينتون نيز وزير امور خارجه دولت اوباما شود. گزينه انتخابي اوباما براي سومين پست كليدي يعني دادستاني كل كشور، اريك هولدر است.
او كسي است كه در وزارت دادگستري دولت بيل‌كلينتون فرد شماره 2 بود. رييس‌‌جمهوري انتخابي آمريكا انتخاب گيتز را به عنوان وزير خزانه‌داري در روز دوشنبه در شيكاگو به طور رسمي اعلام خواهد كرد. گيتز هم‌اكنون رييس فدرال رزرو نيويورك است. اگر انتصاب گيتنر 47 ساله به تاييد سنا نيز برسد او مسوول ارشد مبارزه با كاهش رشد اقتصادي و بحران اعتبارات آمريكا خواهد بود. شرايطي كه گفته مي‌شود ممكن است منجر به بروز شديدترين ركود اقتصادي ظرف مدت بيش از يك نسل شود. گيتز در مسووليتي كه تاكنون بر عهده داشت، نقشي كليدي را در واكنش دولت به بحران مالي ايفا كرد و با هنري پاولسون، وزير خزانه‌داري دولت بوش و بن‌برنانكه، رييس فدرال رزرو همكاري تنگاتنگي داشته است. گيتنر به عنوان يكي از مقامات وزارت خزانه‌داري دولت كلينتون روي بحران‌هاي مالي جهاني كار مي‌كرد و نقشي مهم را در مذاكرات همكاري براي بسته‌هاي مالي كره جنوبي و برزيل ايفا كرد. گفته مي‌شود لارنس سامرز، وزير خزانه‌داري سابق و رييس اسبق دانشگاه هاروارد به عنوان گزينه احتمالي مشاور اقتصادي دولت اوباما مطرح است.

دزدان دريايي در همه درگيري‌ها پيروز نمي‌شوند. در عصر روز سه‌شنبه گذشته يك ناو جنگي هندوستان به يك قايق دزدان دريايي سومالي حمله كرد و آن را در خليج عدن نابود ساخت. اين درگيري پس از آن آغاز شد كه گفته مي‌شود مردي از روي عرشه قايق دزدان تهديد كرد كه به ناو هندي شليك خواهد كرد. گفته شده است كه دزدان مسلح به تفنگ و نارنجك‌انداز بودند و برخي از آنان توانستند با قايق‌هاي سرعتي كه در اختيار داشتند از مهلكه بگريزند.

اما در همان روز دزدان دريايي ديگري در خليج عدن موفق شدند يك كشتي باري را كه غلات به ايران مي‌برد بدزدند. فشار براي مقابله با دزدي دريايي در آبهاي سومالي روز به روز افزايش مي‌يابد. خطري كه كشتي‌‌هاي تجاري را در اين منطقه تهديد مي‌كند امروز بيشتر از هر زمان ديگري طي دهه‌هاي اخير است.
ربودن كشتي عظيم 330متري عربستان سعودي به نام سيريس استار در 833 كيلومتري ساحل كنيا در روز شنبه هفته گذشته حاكي از آن است كه همه تانكرهايي كه از خليج‌فارس يا به خليج‌فارس در حركتند و همه كشتي‌هاي باري كه از كانال سوئز مي‌گذرند، اكنون توسط دزدان دريايي مورد تهديدند و هيچ فرقي نمي‌كند كه چه مسيري را انتخاب كرده باشند.

در فقدان حقايق، شايعات چيره مي‌شوند. جديدترين شايعه‌اي كه از شيكاگو يعني جايي كه تيم باراك اوباما مستقر است و واشنگتن دي‌سي يعني جايي كه كارشناسان سياسي زندگي مي‌كنند، سربر آورده، اين است كه قرار است هيلاري كلينتون وزير امور خارجه جديد آمريكا شود. اگرچه «منابع» مدعي اين خبر شده‌اند، اما همه آنچه مي‌توان به يقين گفت اين است كه كلينتون در هفته گذشته رقيب سابق خود را ملاقات كرده است.
و البته اين سمت هم هنوز به كس ديگري پيشنهاد نشده است. براي ناظران خارجي كه عادت كرده‌اند در ساير كشورها اعضاي دولت از رده‌هاي بالا تا پايين كه يك روز پس از انتخابات چيده مي‌شود، اين موضوع ملال‌آور است كه اوباما حتي با گذشت دو هفته كامل از انتخاب خود هنوز هيچ يك از اعضاي كابينه‌اش را انتخاب نكرده است. در واقع او بسيار سريع عمل مي‌كند. وي تاكنون رييس كاركنان كاخ سفيد خود كه سمتي بسيار مهم است به علاوه معاون مطبوعاتي و مشاور ارشد خود را انتخاب كرده است. حتي برخي از معاونان و دستياران آنها را هم منصوب كرده است. سرعت او بسيار بيشتر از رييس‌جمهوري‌هاي اخير است.

در مطلبي كه ديروز سه‌شنبه در نشريه واشنگتن‌پست به چاپ رسيد، آمده است: پاولسون كه مسووليت نظارت بر برنامه نجات مالي را براي دولت بوش بر عهده دارد گفته است در كنار اين برنامه، روي طرحي كار مي‌كند كه به دولت اجازه مي‌دهد نه فقط بانك‌ها كه طيف وسيعي از موسسات مالي را كه در خطر فروپاشي هستند، خريداري كند. يك هفته پيش پاولسون با تغيير موضع اعلام كرده بود كه دولت به هيچ وجه از 700ميليارد دلار بودجه طرح نجات مالي براي خريد وام‌هاي معوقه و ساير دارايي‌هاي مساله‌دار بانك‌ها استفاده نخواهد كرد. در حالي كه اين هدف اصلي طرح اوليه‌اي بود كه پاولسون و برنانكه از ابتدا به قانون‌گذاران ارائه كرده بودند.
پاولسون در سخنان هفته پيش خود گفته بود: «برآورد ما اين است كه استفاده از پول طرح نجات در اين راه موثرترين روش نيست.» وي گفته بود وزارت خزانه‌داري در عوض بر طرحي تمركز خواهد كرد كه براساس آن سرمايه‌اي بالغ‌بر 250ميليارد دلار به بانك‌ها تزريق شود و در ازاي آن مالكيت سهام آنها را بگيرد. او افزوده بود وزارت خزانه‌داري در جست‌و‌جوي راه‌هاي جديدي براي افزايش دسترسي به وام‌هاي خودرو، وام‌هاي دانشجويي و كارت‌هاي اعتباري خواهد بود كه به خاطر بحران اعتبارات شرايط تخصيص آنها دشوار شده بود.

مقامات دولتي و اقتصاددانان ژاپن هشدار دادند كه احتمال دارد اين دومين اقتصاد بزرگ جهان طي ماه‌هاي پيش‌رو دچار ركودي عميق‌تر شود.اقتصاد ژاپن طي ماه‌هاي جولاي تا سپتامبر در معيار سالانه 4/0درصد كاهش يافت و اين پس از كاهش 7/3درصدي بود كه در فصل دوم تجربه كرده بود. اين بدان معنا است كه ژاپن به همراه 15كشور عضو ناحيه يورو، هم‌اكنون به لحاظ فني در يك ركود به سر مي‌برند. معناي فني ركود اين است كه يك اقتصاد در دو فصل متمادي، كاهش را تجربه كند.
گلن‌ماگير، اقتصاددان ارشد مركز سوسيت جنرال مي‌گويد: آنچه ما شاهدش هستيم، اين‌است‌كه كاهش تقاضاي خارجي آن‌قدر گسترده‌ شده است كه كم‌كم به طرزي بسيار شديد بر اقتصاد ژاپن فشار وارد مي‌آورد و من تصور مي‌كنم اگر به آينده نگاه كنيم، همه نشانه‌ها حاكي از آن است‌كه اين پتانسيل همچنان ادامه خواهد يافت.
نتايج منتشره از اقتصاد ژاپن بدتر از حد انتظار بوده است. اقتصادداناني كه از سوي مركز اطلاع‌رساني كيودو نيوز مورد نظرسنجي قرار گرفتند، پيش‌بيني كرده بودند كه توليد ناخالص داخلي ژاپن 1/0درصد افزايش خواهد داشت.