با وجود گذشت چند روز از ناآرامی‌ها در تایلند، نه تنها هنوز وضعیت به حال عادی بازنگشته است، بلکه نیروهای پلیس و ارتش به روی معترضان آتش نیز گشودند.

دیروز، دوشنبه نظامیان به ناگهان به سوی گروهی از تظاهرکنندگان که راه‌های اصلی در مرکز پایتخت را مسدود کرده بودند و به سوی سربازان سنگ و بطری آتشزا پرتاب مي‌کردند، تیراندازی کردند. در پی این اقدام صدها تن از تظاهرکنندگان از برابر نیروهای ارتش فرار کردند. این اقدام ارتش در پرتاب گاز اشک‌آور و تیراندازی به سوی تظاهرکنندگان در ادامه تشنج در مرکز بانکوک و پس از آن صورت گرفت که تظاهرکنندگان یک اتوبوس را به آتش کشیدند. از جمله ناآرامي‌ها انفجار يک بمب دست ساز در محل ساختمان دادگاه قانون اساسي تايلند در اوايل بامداد روز دوشنبه بود که يک زخمي بر جاي گذاشت.

آمریکا و ژاپن پرتاب آن راکت را آزمایش موشکی مي‌دانند و خواستار آن شدند که شورای امنیت با صدور قطعنامه جدیدی مجازات‌های تازه‌اي را علیه کره شمالی در نظر بگیرد؛ اما روسیه و چین دو کشور با حق وتو در شورای امنیت خواهان خویشتن‌داری در واکنش به اقدام کره شمالی شدند و تعیین مجازات‌های جدید را رد کردند.
تصميم چين براي امضاي اين بيانيه سخت‌گيرانه نشان مي‌دهد كه پيونگ يانگ به رغم تهديد‌هاي قبلي‌اش مبني بر اتخاذ «اقدامات مقتدرانه» در صورت اقدام شوراي امنيت، احتمالا به اين حركت شورا توجهي نخواهد داشت؛ زيرا تاثير هر گونه تحريم محدود خواهد بود.

صندوق بین‌المللی پول موظف به تزریق پول بیشتر شده است و اهداف جدیدی دارد، اما هنوز نیاز به اصلاحات احساس می‌شود بخصوص اگر قرار باشد این صندوق اعتماد اقتصادهای نوظهور را جلب کند.

 در همین اواخر یعنی اکتبر گذشته صندوق بین‌المللی پول اهمیت خود را بتدریج از دست می‌داد. سال‌ها بود که اقتصادهای نوظهور کمتر و کمتر از این صندوق درخواست کمک مالی می‌کردند. آنها ذخایر عظیمی برای روز مبادای خود پیش‌بینی می‌کردند. حتی وقتی اقتصاد جهان دچار بحران شد تقاضایی بسیار ناچیز برای 250میلیارد دلار بودجه صندوق مطرح شد. مذاکرات بین سران صندوق بیش از آنکه درباره نقش صندوق در مواجهه با بحران جهانی اقتصاد باشد، در این‌مورد بود که آیا خود صندوق دچار بحران شده است یا نه. کسری بودجه صندوق باعث شد که برخی از پرسنل آن به بازنشستگی پیش از موعد فکر کنند. اما اکنون دیگر صندوق بین‌المللی پول در حاشیه نیست. در مصاحبه مطبوعاتی که پس از اجلاس گروه بیست در لندن برپا شد، رییس صندوق بین‌المللی پول، استراوس کان، نمی‌توانست شعف خود را از این موضوع پنهان کند که در هر پاراگراف مهم مطرح شده در اجلاس گروه بیست از صندوق بین‌المللی پول یاد می‌شد.

پليس تايلند وعده داد تا از هر وسيله‌ لازم براي متوقف كردن حضور تظاهر كنندگان در شهر پاتايا، محل برگزاري این نشست استفاده كند. حداقل 200 نيروي امنيتي از جمله پليس ضد شورش كاملا مسلح و سربازان ارتش با تظاهرکنندگانی که قصد ورود به محوطه اجلاس را داشتند، به مقابله پرداختند. خبرگزاري فرانسه گزارش داده است كه اين تظاهر كنندگان حامي تاكسين شيناواترا، نخست وزير پيشين تايلند، خواستار استعفاي آبهيسيت وجاجيوا نخست وزير فعلي اين كشور آسيايي شدند، زيرا معتقدند كه وي با حكم دادگاهي بر سر كار آمده است كه دولت شيناواترا را بركنار كرد. آرسيون پونگرئونگرونگ، يك رهبر تظاهرات گفت: ما امروز براي متوقف كردن نشست نيامده‌ايم. ما آمده‌ايم تا به اين نشست ملحق شويم و نماينده مردم تايلند باشيم، زيرا وجاجيوا نمي‌تواند مسوول حقوق ما باشد.

50 سال است که آمریکا کوبا را تحریم اقتصادی کرده است اما برخی از اعضای کنگره آمریکا خواستار تغییر سیاست‌های کشورشان در قبال كوبا شده‌اند. این اعضای کنگره آمریکا عضو فراکسیون سیاه پوستان این نهاد هستند.
باربارا لی، عضو دموکرات مجلس نمایندگان آمریکا که سرپرستی هیات آمریکایی را برعهده دارد، تاکید کرد که حامل پیامی از سوی باراک اوباما نیست و فقط برای شنیدن نظرات دولت کوبا به این کشور سفر کرده است.
او گفت فیدل کاسترو در حالی که مستقیم به چشم‌های نمایندگان می‌نگریست، از نمایندگان کنگره آمریکا پرسید چگونه کوبا می‌تواند به اوباما برای بهبود روابط دوجانبه کمک کند.
کاسترو نیز در ستونی که برای یکی از پایگاه‌های اطلاعاتی دولتی کشورش نوشت و سه‌شنبه شب بلافاصله پس از این دیدار منتشر شد، آورد: «در این دیدار نمایندگان آمریکایی از کلامی که حالت تهاجمی داشته باشد استفاده نکردند و من هم آنها را تهدید نکردم.» او افزود: «این افراد در کارشان شفافیت، افتخار به آنچه انجام می‌دادند و مبارزه برای کشورشان را منعکس می‌کردند. آشکار بود که آنها اوباما را به خوبی می‌شناسند و به او اعتماد و اطمینان دارند و نسبت به او دلسوزند.»

ملحق شدن به جبهه بانکداران برای سیاستمداران اغوا کننده است و برای دیگران خطرناک
چندی پیش شاهد پرتاب سنگ به شیشه‌های یک بانک در ادینبورگ، «رییس ربایی» مدیران در فرانسه، لایحه عطف به ماسبق 90‌درصد نرخ مالیات در واشنگتن و چند روز پیش نیز شاهد اعتصاب‌هایی همزمان با ورود رهبران به لندن برای شرکت در اجلاس گروه بیست بودیم.

یک تغییر آشکار در رفتار که می‌تواند تاثیرهای شگرفی در سیاست و اقتصاد جهان برجای گذارد، در راه است.
بی‌شک ثروتمندان تنها اهداف این عکس‌العمل سیاسی پوپولیستی نیستند. مردم وحشت‌زده از رکود اقتصادی، از سیاستمداران، عوامل بانک‌های مرکزی و مهاجران خشمگینند. اما یک موج روز افزون خشم متوجه «بدکاران ثروت‌های کلان» شده است. تعداد تبهکاران امروز بسیار بیشتر از تنها چند آمریکایی برجسته اما دزد که تئودور روزولت یک قرن پیش آن‌ها را تقبیح کرد، است.
اغلب آن‌ها مقامات بانک‌ها و مدیران صندوق‌های بزرگ مالی هستند و نه صاحبان ودیعه‌ها و قطارها، اما جریانات شبیه همان چیزی است که در آن دوران روی داد: 1- افزایش نابرابری. 1/0‌درصد از آمریکایی‌ها درآمدی 20 برابر درآمد 90‌درصد دیگر جمعیت را در سال 1979 و 60 برابر درآمد آن‌ها را در سال 2006به دست آوردند. 2- رواج این احساس که ثروتمندان طماع سهم کارکنان مظلوم را ربودند.

در پي درخواست ژاپن كه دقايقي پس از پرتاب اين موشك صورت گرفت، شوراي امنيت سازمان ملل با برگزاري يك جلسه اضطراري در بعد از ظهر دیروز در نيويورك موافقت كرد.
كره جنوبي اقدام كره شمالي در پرتاب اين موشك را «بي فكر و عجولانه» و آمريكا آن را «تحريك‌کننده» خواند و ژاپن اعلام كرد كه شديدا به اين پرتاب معترض است.
یک سخنگوی وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد «گام‌هایی مناسب را برخواهیم داشت تا کره شمالی متوجه شود که نمی‌تواند بدون پرداخت هزینه، امنیت دیگر کشورها را تهدید کند.»

 حاصل اجلاس گروه بیست بهتر از هیچ است، اما آیا صندوق بین‌المللی پول می‌تواند جهان را نجات دهد؟
 رهبران بزرگترین اقتصادهای جهان برای مقابله با بحران مالی جهانی به توافقی دست یافته اند که آنها را موظف به اجرای برنامه‌هایی به ارزش بیش از هزار‌میلیارد دلار می‌کند.
در مراسم اختتامیه اجلاس گروه بیست گوردون براون، نخست وزیر بریتانیا، بیانیه پایانی اجلاس را قرائت کرد.
از جمله اعلام شد که منابع مالی که در اختیار صندوق جهانی پول قرار می‌گیرد سه برابر خواهد شد و به 750‌میلیارد دلار خواهد رسید، که از جمله برای کمک به کشورهای آسیب دیده از بحران اقتصادی است.
همچنین قرار شده گریزگاه‌های مالیاتی (tax havens) مشمول تحریم و مقررات سختگیرانه‌تر مالی شوند.
اعضاي گروه بیست متعهد شده اند 250‌میلیارد دلار نیز برای احیاي تجارت جهانی هزینه کنند.
باراک اوباما، ريیس‌جمهوری آمریکا، گفت که این اجلاس می‌تواند «نقطه عطفی» در تلاش‌ها برای بهبود اقتصادی باشد و طی آن پیشرفت‌هایی در زمینه اصلاح «نظام شکست خورده نظارتی» حاصل شده است.
وی گفت: «با هر معیاری که بسنجید، اجلاس لندن تاریخی بود. تاریخی به دلیل اندازه و ابعاد چالش‌هایی که با آنها روبه‌رو هستیم و به دلیل زمان مناسب و ابعاد واکنشی که به آن نشان دادیم.»
گوردون براون گفت که «هیچ درمان فوری» برای وضعیت اقتصادی جاری وجود ندارد، اما این کشورها متعهدند هر کاری لازم است برای رفع بحران انجام دهند.
او گفت: «این روزی است که جهانیان برای نبرد با رکود دست به دست هم دادند، نه با کلمات، بلکه با طرحی برای بهبود وضع جهانی و برای اصلاحات و یک جدول زمانی روشن برای اجرای این طرح.»

اگر چه این پدیده ریشه در سال‌های گذشته داشت و از اواخر سال 2007 میلادی کم کم رخ نمود، اما در سال 87 بود که همگان آثار آن را در زندگی خود به نحوی تجربه کردند. اولین جرقه‌ای که تبعات آن را نشان داد اعلام ورشکستگی بزرگ‌ترین بانک آمریکا فردی مک بود. البته مدت‌ها پیش از آن بازار مسکن بخصوص در آمریکا سقوط کرده بود. این روند همچنان که آغاز سال 1388 را جشن می‌گیریم نیز در کل جهان به حضور سنگین خود ادامه می‌دهد.
اما رویداد دیگر اگر چه جهانی نبود، روزهای زیادی عناوین خبری رسانه‌های جهان را به خود اختصاص داد: انتخابات آمریکا. در آغاز به نظر می‌رسید رقابت اصلی بین هیلاری کلینتون و باراک اوباما است. اما همان‌طور که شاهد بودیم جان مک‌کین کهنه کار به رقیب اصلی اوباما بدل شد. در شهریور ماه بود که شاهد انتخاب جو بایدن به عنوان معاون اول اوباما بودیم. رقابت انتخاباتی تنگاتنگ و نفس‌گیر بود و سر انجام باراک اوبامای کنیایی‌تبار کلید کاخ سفید را به دست گرفت. از آن هنگام تاکنون آمریکا در تلاش است وجهه تا حدود زیادی تخریب شده آمریکا را احیا کند و هیلاری کلینتون در مقام وزیر امور خارجه دولت اوباما او را در این راه یاری می‌دهد. حتی انتخاب بانوی جوانی چون پیلین هم نتوانست مک‌کین سالخورده و جمهوری خواه را در برابر شعار تغییر اوباما به پیروزی رساند. اکنون همه جهان به تحقق شعارهای اوباما نگاه دوخته است تا باور کند دوران پر از جنگ بوش به پایان رسیده است.