مجله معتبر اكونوميست طبق يك سنت قديمي در آستانه سال جديد ميلادي به پيشبيني و تحليل اقتصادي كشورهاي جهان در سال 2007 پرداخته است.
در سرمقاله اين شماره ويژه آمده است: تغييرات در سال 2007 بسيار زياد خواهد بود.
پس از گذشت ده سال از روي كار بودن تونليبلر در انگليس، اين كشور نخستوزيري جديد خواهد داشت و فرانسه نيـز پــس از ســالها رياستجمهوري ژاك شيراك، رييسجمهوري از نسل جديد را انتخاب ميكند.
دبيركلي سازمان ملل از كوفي عنان به بانكيمون از كرهجنوبي ميرسد. شينزوآبه كه در سپتامبر 2006 به روي كار آمده است، اولين سال كامل رياست جمهوري خود را در ژاپن تجربه ميكند. حتي در آمريكا هم موجي از تغييرات در پيش است چون جمهوريخواهان سلطه خود را در واشنگتن ديسي از دست دادهاند و جورج بوش آخرين فصل از حضورش را در كاخ سفيد ميگذراند.
حركت دومي كه در سال آينده ميلادي ضروري است مديريت تغيير در قدرت جهاني است. با توجه به افت ناگهاني اقتصاد آمريكا، اقتصاد جهاني بايد دوباره رشد اقتصادي سالمي را تجربه كند.
اما ميانگين رشد اقتصادي كشورهاي ثروتمند بيش از 2درصد خواهد بود، در حالي كه اين رقم در كشورهاي داراي بازارهاي نوظهور بيش از 7درصد است كه علت اصلي آن رشد اقتصادي چين است. جابهجايي قدرت در اقتصاد جهاني اين موضوع را بيش از هر زمان ديگري مطرح ميكند كه ساختار ضعيف سياسي جهان نيز نيازمند بهروز شدن است.
روند افزايش قيمت نفت كه منجر به افزايش رتبه رشداقتصادي برخي از كشورهاي دورافتاده طي سالهاي اخير شده است، همچنان ادامه خواهد داشت، البته با سرعتي كندتر از قبل. آذربايجان به مانند سال 2006 رتبه رشد اقتصادي اول را خواهد داشت، اما اين بار با نرخ رشدي معادل 5/17درصد. يعني با نصف رشدي كه در سال 2006 داشت. پروژههاي جديد هيدروكربن موجب رشد اقتصادي كشورهاي آفريقايي و كشورهاي حوزه دريايخزر خواهد شد و درآمد نفت سرمايه لازم را براي سرمايهگذاري در بخشهاي پاييندستي و تنوع بخشي به اقتصاد كشورهاي حوزه خليجفارس، تامين ميكند. البته همهچيز بستگي به نفت نخواهد داشت. كشورهاي استوني و لتوني به مدد عضويت در اتحاديه اروپا براي دومين سال متوالي در زمره كشورهايي قرار ميگيرند كه بيشترين رشداقتصادي را خواهند داشت.
لبنان با گذر از جنگ سال 2006 شاهد رشداقتصادي خواهد بود، اما بخش اعظم رشداقتصادي جهان بار ديگر برعهده چين است. اگرچه نرخ رشد اقتصادي اين كشور كاهش مييابد و تكرقمي ميشود. در سال 2007 چين به لحاظ برابري قدرت خريد، بيش از هر كشور ديگري در جهان موجب افزايش ثروت در اقتصاد جهان خواهد شد، اما هندوستان يعني ديگر غول اقتصادي نوظهور جهان نميتواند در زمره دوازده كشوري قرار گيرد كه بالاترين درصد رشد توليد ناخالص داخلي را به خود اختصاص ميدهند.
اكونوميست در مورد آينده اقتصادي ايران گفته است: درآمد خوب نفتي، حمايتهاي مراكز عمده قدرت و محبوبيت در ميان مردم از جمله مواردي است كه رييسجمهوري ايران، احمدينژاد از منافع آنها به خوبي بهرهمند ميشود. مساله هستهاي بر روابط ايران با كشورهاي غربي سايه ميافكند. اگرچه ممكن است موافقتنامههايي هم به امضا رسد، اما عمق شك و ترديدها و عدم اطمينان موجود، بين دو طرف فاصله انداخته است. اگر راهحلي يافت نشود، 2007 ميتواند سال تحريمها باشد كه يا توسط سازمان ملل يا توسط آمريكا و برخي از كشورهاي گروه هشت به ايران تحميل خواهد شد. اما اين تحريمها در اوايل متعادل خواهند بود.
+
نوشته شده در سه شنبه پنجم دی 1385ساعت 16:18 توسط شادی آذری
|