جاني هرش، استاد رشته‌هاي حقوق و اقتصاد دانشگاه واندربيلت با بررسي نظرسنجي‌هايي كه از 2084 مهاجر قانوني از سراسر دنيا به آمريكا انجام داد، دريافت مهاجراني كه رنگ پوست روشن‌تري دارند به‌طور متوسط بين 8 تا 15درصد بيشتر از مهاجران با شرايط مشابه كه تنها رنگ پوستشان از آنها تيره‌تر است درآمد دارند.
هرش در اين مورد گفته است: «براساس اين بررسي اگر رنگ پوست مهاجري تنها يك درجه روشن تر باشد، به‌طور متوسط به اندازه يك سال تحصيلات بيشتر براي او درآمد به ارمغان مي‌آورد.»
به علاوه براساس اين بررسي علمي، مهاجران قدبلندتر هم نسبت به مهاجران قدكوتاه‌تر از درآمد بيشتري برخوردارند طوري كه هر اينچ بلندي قد، يك درصد افزايش درآمد براي آنها در پي دارد.
ساير محققان گفته‌اند كه يافته‌هاي اين تحقيق با نتايج بررسي‌هاي پيشين در مورد رنگ پوست مطابقت دارد و براساس همه آنها در آمريكا يك نوع تعصب نسبت به رنگ پوست ايجاد شده است كه وراي قوم و نژاد افراد عمل مي‌كند.
هرش عوامل ديگري را كه مي‌تواند روي درآمد مهاجران تاثيرگذار باشد را نيز مدنظر قرار داده كه از جمله آنها مي‌توان به مهارت استفاده از زبان انگليسي، ميزان تحصيلات، وضعيت شغلي، نژاد و كشور زادگاه اشاره كرد.
با در نظر گرفتن همه اين عوامل، هرش معتقد است رنگ پوست از عوامل مستقل در تعيين ميزان درآمد افراد است.
اين به معناي آن است كه به عنوان مثال اگر دو مهاجر بنگلادشي با شرايط برابر در يك زمان به ايالات‌متحده بيايند و اگر هر دوي آنها از يك شغل و يك سطح زبان انگليسي برخوردار باشند، به‌طور ميانگين آن فردي كه رنگ پوست روشن‌تري دارد درآمد بيشتري خواهد داشت.
خانم هرش در توضيح گفته است: «در ابتدا فكر مي‌كردم اگر نژاد و مليت را بررسي كنيم متوجه مي‌شويم كه اين دو از عوامل تعيين‌كننده هستند اما بعد به اين نتيجه رسيديم كه حتي در مورد افرادي از يك كشور كه از يك نژاد و يك قوم هستند هم‌ رنگ پوست و هم قد تعيين‌كننده است.»
هرش ‌در ادامه گفته است كه اگرچه در بسياري از فرهنگ‌ها تمايل يا حتي تعصب نسبت به رنگ پوست روشن‌تر وجود دارد، اما نتايج حاصل از اين تحقيق به دليل رفتار تبعيض‌آميز با افراد داراي رنگ پوست روشن‌تر در كشور زادگاه آنها نيست. بلكه اين تعصب و تبعيض در خود آمريكا مشاهده مي‌شود. استاد اقتصاد دانشگاه تنسي ممفيس به نام شلي‌وايت مينز هم گفته است نتايج اين مطالعه بر شواهد روزافزوني كه پيش از اين موجود بود افزود. اين شواهد حاكي از آن هستند كه «ترجيح دادن رنگ پوست روشن» در آمريكا از مرزهاي قومي – نژادي هم گذشته است. هرش داده‌هاي تحقيق خود را از نظرسنجي انجام شده در سال 2003 از 8600مهاجر تازه‌وارد به دست آورد. اين نظرسنجي 11درجه را براي رنگ پوست در نظر گرفته بود كه در آن صفر به معناي فقدان اطلاعات در مورد رنگ پوست و شماره 10 تيره‌ترين رنگ پوست بود. از نزديك به 8600نفر شركت‌كننده در اين نظرسنجي او توجه خود را بر 2000نفري كه شاغل بودند و رنگ پوستشان طي مصاحبه حضوري به ثبت رسيده بود معطوف داشت. ويليام داريتي استاد دانشگاه كاروليناي شمالي نيز ضمن تاييد نتايج مطالعات خانم هرش گفته است كه اين نتايج با بررسي‌هاي انجام شده توسط او در سال گذشته در مورد ميزان دستمزدهاي سياه‌پوستان مطابقت دارد. او گفته است: «براساس بررسي سال گذشته سياهپوستاني كه تيرگي رنگ پوستشان در حد تيره يا متوسط بود، نسبت به سفيدپوستان 10 تا 15درصد بيشتر جريمه و مجازات مي‌شوند و درواقع مورد تبعيض واقع مي‌شوند. اين نشان مي‌دهد كه بدون در نظر گرفتن قابليت‌ها و توانمندي‌هاي افراد و تنها براساس ظاهر آنها تصميم‌گيري مي‌شود».
هرش گفته است‌ يافته‌هاي بررسي‌اش كه در جلسه سالانه انجمن آمريكايي پيشرفت‌هاي علمي ماه آينده در سان‌فرانسيسكو ارائه خواهد شد، از پرونده‌هاي شكايت عليه تبعيض كه نه به خاطر نژاد بلكه به خاطر رنگ پوست در دادگاه‌ها مفتوح شده است، حمايت خواهد كرد.
او گفته است: «اگرچه تعداد اين پرونده هاي شكايت عليه تبعيض رنگ پوست اكنون چندان زياد نيست، اما رو به افزايش است. ولي واقعيت اين است كه اثبات تبعيض رنگ پوست در اين پرونده‌ها بسيار دشوار است».