برخورداري از يك شغل مهم در آسيا به معناي آن است كه وقت زيادي را بايد در آسمان صرف كنيد. سلامت اقتصاد هنگ‌هنگ و سنگاپور به شدت گره خورده است به كيفيت فرودگاه‌هايشان و موقعيتشان به عنوان مركز بزرگ حمل‌ونقل كه هر دوي اين مزيت‌ها مي‌تواند اين امكان را به ساكنين اين دو كشور بدهد كه از تصوير يك چمدان چرخ‌دار به عنوان لوگوي شهر خود استفاده كنند. همه اين ترافيك هوايي را خطوط هوايي تجاري كه رشدي بسيار سريع را تجربه كرده‌اند، كنترل مي‌كنند. تنها در چين رشد ترافيك هوايي سالانه بالغ بر 40درصد است. اين رقم را وانگ چانگشونگ، معاون وزير كشور چين در امور مسافرت‌هاي هوايي در كنگره هوا و فضاي آسيا اعلام كرد. اين كنگره بزرگ در زمينه صنعت هوا و فضا در ماه سپتامبر در هنگ‌كنگ برپا شد. حتي در كشورهايي چون ويتنام، كه تاريخچه صنعت هوا و فضاي آنها تنها به يك دهه گذشته باز مي‌گردد، اين صنعت شاهد رشد بي‌سابقه‌اي است. شركت‌هاي بويينگ و ايرباس پيش‌بيني كرده‌اند كه مجموع فروش آنها ظرف 20سال آينده در آسيا بين 5500 تا 7200 هواپيما خواهد بود.
اما گذشته از اين رونق روزافزون در آسيا بايد يادي هم از سازندگان هواپيماهاي تجاري كنيم. يعني دستگاه‌هاي 10ميليون تا 55ميليون دلاري كه چون اسباب‌بازي‌هايي در دستان مديران آمريكايي به كار ساخت اين هواپيما مشغولند. اما اين روند هم مانند بسياري از تحولات آسيايي به سرعت در حال تغيير است. درست در زماني كه آقاي وانگ در حال ارائه پيش‌بيني‌هايش بود، قراردادهاي تازه‌اي در فرودگاه هنگ‌كنگ در حال منعقد شدن بود كه از افتتاح فاز دوم اين فرودگاه ويژه جت‌هاي خصوصي، خبر مي‌داد.
اولين فرودگاه خصوصي جت‌هاي هنگ‌كنگ در سال 1998 افتتاح شد.
پنج سال پيش تنها دو هواپيماي جت متعلق به اين كشور بود. اكنون تعداد آنها به 15 رسيده است و گفته مي‌شود هواپيماهاي بيشتري در اين فرودگاه جديد به زمين خواهند نشست.
ديگر اين روزها هواپيمايي خالي نمي‌ماند. به محض آنكه مسافران آنها خارج مي‌شوند، همسر يكي از ميلياردرهاي منطقه هواپيما را به صورت چارتر اجاره مي‌كند و يا اينكه روي هواپيما تابلويي تعبيه مي‌شود كه روي آن نوشته شده است: «فروخته شد.»
در ماه مه شركت بويينگ اعلام كرد كه يك مدل از هواپيماهاي دريملا ينر 787 كه جديدترين هواپيماي ساخت اين شركت است، به بخش‌خصوصي فروخته شد.
مبلغ خريد اين هواپيما 153ميليون دلار اعلام شد. به‌رغم آنكه معمولا در دنياي خريدهاي خصوصي هواپيماها نام خريدار اعلام نمي‌شود، اين بار اين نام فاش شد: جوزف لائو. او يك عنوان املاك و مستغلات است كه در ماكائو، هنگ‌كنگ و چين دارايي‌هايش گسترده شده‌اند. يك توضيح احتمالي براي اعلام نام او اين است كه گفته مي‌شود آقاي لائو برنامه‌هايي براي نوعي از كسب و كار دارد كه مي‌بايست جت‌هايي را براي مشتريان آسيايي كسب و كارش فراهم كند. اين مشتريان كه براي سفارش كالاها مي‌بايست سفر كنند مي‌خواهند در هواپيماهاي خصوصي، اين سفر تجارتي خود را انجام دهند.
البته ايجاد يك بازار آسيايي براي جت‌هاي خصوصي با موانع بسياري روبه‌رو است.
آمريكا داراي 550 فرودگاه است كه مي‌تواند هواپيماهاي بزرگ تجاري را ساماندهي كند. شايد ده هزار فرودگاه اين كشور هم براي هواپيماهاي كوچك‌تر مناسب باشد.
در مقايسه با آمريكا، چين داراي 126 فرودگاه است كه از اين تعداد تنها 57فرودگاه مي‌تواند هواپيماهاي خصوصي را در خود جاي دهد. نگهداري از آشيانه‌هاي اين هواپيماها هم مشكل است. هندوستان به لحاظ بروكراتيك وضعيتي شبيه به كابوس دارد. ژاپن دو هفته است بيانيه‌اي صادر كرده است در توضيح اينكه چرا شركت‌هاي ژاپني دوست دارند از هواپيماهاي خصوصي تنها در خارج از ژاپن استفاده كنند. به عنوان مثال عمليات هوا فضاي شركت تويوتا در كاليفرنيا انجام مي‌شود.
موانع فرهنگي نيز در اين ميان وجود دارند. توليدكنندگان مي‌گويند كه در گذشته خريداران آسيايي نسبت به خريد چيزي به گراني يك هواپيما حساس بودند و واكنش نشان مي‌دادند اما اين رويه اكنون در حال تغيير است.
در واقع ثروتمند شدن منطقه به معناي آن است كه همه چيز در اين ناحيه دستخوش تغيير مي‌شود.
آشيانه‌هايي كه زماني دسترسي به آنها در چين غيرممكن به نظر مي‌رسيد امروز طي يك روز خريداري مي‌شود. اندونزي، مالزي، سنگاپور، ماكائو و هنگ‌كنگ همه خوشحالند كه جت‌هاي تجاري دارند و كره جنوبي مسير موثري را مورد استفاده قرار مي‌دهد كه محدوديت‌ پروازهاي مستقيم بين تايوان و سرزمين اصلي چين را ندارد.
اجاره‌كنندگان پروازهاي چارتر در ماكائو، شانگهاي و پكن بسيار فعال شده‌اند و حالا كه چند نفر از غول‌هاي سرمايه‌دار منطقه هواپيما خريده‌اند، سايرين هم مي‌خواهند از آنها پيروي كنند. بنابراين به نظر مي‌رسد كه بزرگ‌ترين معضل امروز كمبود عرضه است و نه تقاضا.
بويينگ اعلام كرده است نزديك‌ترين زمان براي تحويل يك هواپيما سال 2012 خواهد بود. حتي شركت‌هاي داسالت و بومباردير هم براي تحويل در سه سال آينده هم‌اكنون قرارداد مي‌بندند.