وقتي دور هم جمع مي‌شويد يكي از جذاب‌ترين سرگرمي‌ها اين است كه از مهمانهايتان جمعيت كشورها را بپرسيد.

واقعا متعجب خواهيد شد وقتي با اين واقعيت مواجه شويد كه تنها معدودي از ‌آنها مي‌توانند با تخمين 50درصد جمعيت كشورها را حدس بزنند. به عنوان مثال مطمئنا شما مي‌دانيد كه جمعيت ايالات متحده بيش از 300ميليون نفر است و اگر اخبار را بخوانيد يا تماشا كنيد، بي شك مي‌دانيد كه كشور چين جمعيتي حدود 3/1ميليارد نفر و هندوستان جمعيتي بيش از 1/1ميليارد نفر دارد. اما مكزيك چطور؟ ويتنام؟ مجارستان؟ پيش از آنكه پاسخ اين سوال‌ها را به همراه معناي همه آنها به شما ارائه دهيم سعي كنيد فقط جواب را حدس بزنيد.
سرگرمي شما حتي جذاب‌تر از اين هم مي‌شود اگر از مهانهايتان بپرسيد كه ميانگين سن در اين كشورها چقدر است. در اين مورد حد سياسيت بسيار دورتر از واقعيت خواهد بود. اگر امتحان كنيد خودتان خواهيد ديد. اغلب افراد مي‌دانند كه توسعه يافته‌ترين كشورها از بالاترين ميانگين سني برخوردارند. اما آيا مي‌دانستيد كه ژاپن دومين ميانگين سني بالاي جهان را به خود اختصاص داده است و پس از موناكو با ميانگين سني 5/43 سال در رتبه دوم قرار دارد؟ ميانگين سني در ژاپن 43، انگلستان 6/39 و در ايالات متحده 6/36 سال است كه نسبتا رقم پاييني است.
شايد تعجب برانگيزترين واقعيت براي اغلب مردم زماني مطرح شد كه به مقايسه ميانگين سني دو كشور چين و هندوستان بپردازيم. عموم مردم بر اين باورند كه چين به زودي حاكم جهان خواهد شد چون بيشترين جمعيت را در جهان داراست و رشد توليد ناخالص داخلي آن بسيار عظيم است. اما واقعيت اين است كه معيار ميانگين سني داستان ديگري مي‌گويد: به دليل سياست تك فرزندي در چين كه براساس آن دولت تعيين كرده است هر جفت تنها مجاز به داشتن يك فرزند هستند تا رشد جمعيت كنترل شود، ميانگين سني در اين كشور 2/33 سال است. از سوي ديگر هندوستان يكي از جوان‌ترين كشورها درميان بزرگترين كشورهاي جهان محسوب مي‌شود و ميانگين سني در آن تنها 8/24سال است.
اين سرگرمي بجز‌ آن‌كه شما را در ميان دوستان كم‌اطلاع‌ترتان باهوش و بااطلاعات نشان مي‌دهد، چه فايده‌ ديگري دارد؟ در نظر گرفتن اين واقعيات كمك مي‌كند بدانيد طي سال‌هاي پيش رو كدام‌يك از اقتصادها كارايي بهتري را از خود نشان خواهد داد ويا كدام موقعيت جغرافيايي بهترين مكان براي شركت شما خواهد بود.
واضح است كه انجام عمليات توليد در كشوري كه هزينه‌هاي آن پايين است و جمعيت بسيار زيادي هم دارد، به كارخانجات اين امكان را مي‌دهد كه دو هدف را دنبال كند. اول عرضه صادرات ارزان‌قيمت و دوم عرضه محصولات يا خدمات به اقتصاد داخلي آن كشور. اگر شما مجارستان را انتخاب كنيد، كه جمعيتي 10ميليون‌نفري دارد، مي‌توان گفت تقريبا امكان ندارد كه محصولات شما از بازار داخلي خوبي بهره‌مند باشد.
اما مسلم است كه قرار گرفتن در چين يا هندوستان طبيعتا به يك شركت اجازه مي‌دهد كه به هر دوي اين اهداف دست يابد و شركت‌هاي سراسر جهان در اين دو مكان جغرافيايي گرد‌هم آمده‌اند. اما اگر شركت شما در زمينه‌اي فعاليت مي‌كند كه براي موفقيت نيازمند سرمايه‌گذاري بسيار درازمدت است مانند صنايع سنگين و مادر چون خودرو و فولاد، آن‌گاه بايد چه معياري را در نظر گرفت؟ اگر براي شما پرداخت دستمزدهاي پايين تا بلندترين زمان ممكن ملاك باشد، آن‌گاه شما شرايط چين و هندوستان را يكسان خواهيد دانست؟
در اين صورت هندوستان از شرايط بهتري برخوردار خواهد بود چون جمعيت بسيار جواني دارد. و اين مضوع از عرضه نيروي كار آماده براي مدت كافي خبر مي‌دهد. طبيتعا سن كمتر به معناي بهره‌وري بيشتر براي صنايع نيازمند نيروي كار زياد است.
خوانندگاني كه سن بالاتري دارند يا آنهايي كه در مورد هزينه‌ها و جريان‌هاي نيروي كار طي 50سال اخير مطالعه كرده‌اند، به ياد مي‌آورند كه در دهه 50ميلادي عبارت «ساخت ژاپن» به معناي كيفيت پايين و كالاي ارزان‌قيمت بود. اما در سال 1950 ميانگين سني ژاپن تنها 22 سال بود.
طي 40سال گذشته، ژاپن به يك موتور توليد در جهان تبديل شد. هم‌اكنون كه حدود 50سال از آن دوران مي‌گذرد، اين كشور مسن‌ترين ملت جهان را در خود جاي داده است و با مشكلاتي چون هزينه بالاي توليد و فراواني نيروي كار دست و پنجه نرم مي‌كند. امروز ديگر هيچ شركتي براي دستيابي به هزينه‌هاي كمتر ژاپن را به عنوان محل استقرار خود برنمي‌گزيند. (دانش فني و بهره‌وري داستان ديگري است كه بايد به طور جداگانه به آن پرداخته شود) بنابراين آيا در شرايطي كه چين بر دنياي توليدات جهاني تسلط يافته است، اين احتمال وجود ندارد كه راه ژاپن را در پيش گيرد. آيا به راستي ممكن است كه تنها ظرف 20سال آينده چين با همان مسائلي روبه‌رو شود كه ژاپن امروز با آنها مواجه است؟ از جمله آنها مي‌توان به ساختار هزينه‌اي كه مانع توليد كالاهاي ارزان‌قيمت است، اشاره كرد. اين تنها يك احتمال نيست بلكه بسيار نزديك به واقعيت است. هم‌اكنون هم نشانه‌هاي آن مشهود است.

ديگر شركت‌ها نمي‌توانند در شهرهاي عمده چين كاركنان مطلوب خود را بيابند و دستمزدها و مزاياي كاركنان در حال افزايش است.براي مشاهده ساده و جامع مشكلات اقتصادي شركت‌هاي قديمي كافي است به گزارش دولت چين نگاهي كنيم.
در جدول ارايه شده مي‌توانيد فهرستي از كشورهايي را كه در مورد آنها سخن گفتيم و برخي ديگر كه صحبتي از آنها به ميان نيامد را مشاهده كنيد. مطمئن باشيد كه اگر اطلاعات اين جدول را از دوستانتان بپرسيد بسيار شگفت‌زده خواهيد شد.