مردم ژاپن مورد اهانت قرار گرفته‌اند. بيش از 700نفر ظرف چند هفته اخير به دلايل مصرف غذاي چيني مارك گيوزا يا مواد تقلبي و بسيار مضري كه اغلب در حشره‌كش‌ها به‌كار رفته بود، به بيماري دچار شده‌اند.

طي يك نمايش بي سابقه براي نشان دادن همكاري، مقامات ژاپني و چيني اقدام به بررسي مشترك اين موضوع كرده‌اند. بنا به گفته چيني‌ها هنوز روشن نيست كه وجود اين سم يك اتفاق صنعتي بوده است يا يك خرابكاري عمدي براي ضربه‌زدن به روابط دو كشور چين و ژاپن.
اما اين بحران سلامت فقط جديدترين بحران از اين دست است. طي ماه‌هاي اخير چندمين مورد مشابه كه البته جزئي‌تر از اين بود، در منازل ژاپني‌ها روي داد. رستوران‌هاي غذاهاي فوري و فروشگاه‌هاي معتبر، پس از گذشت مدتي از تاريخ انقضاي كالاها فروش آنها را متوقف ‌كردند. برخي از شركت‌هاي معروف شيريني‌فروشي نيز همين‌طور.
چندين رستوران و كل فروشي نيز بر كالاهاي دست دوم خود برچسب كالاي نو زدند.
اگرچه اين اقدامات خشم عمومي را برانگيخت اما كسي را دچار بيماري نكرده بود.
اين رويدادها موضوع پاكيزگي و بهداشت ژاپن را زير ذره‌بين مي‌برد، به‌خصوص وقتي بحث غذا به ميان مي‌آيد. قيمت‌هاي بالاي مواد غذايي در ژاپن به همراه دستمزدهاي پايين، بي‌رونقي مصرف و ركود اقتصادي حاشيه سود اين صنعت را كاهش داده است.
اما آنچه در اين جريانات مي‌‌توان يافت بيش از آنكه در مورد سلامت غذاها در ژاپن باشد، در مورد چگونگي تغيير فضاي كار و در ابعاد وسيعتر، جامعه ژاپن است.
با افزايش تمايل شركت‌ها به كاركنان پاره‌وقت و موقت به جاي كاركنان دايمي كه همكاري و كار مشترك در سرلوحه دستور‌العمل آن‌ها بود، تعهد شركت‌ها كاهش يافته است.
اغلب مشكلات ايمني و بهداشت غذاها توسط كاركنان بي‌تعهدي كه مسووليتي در قبال كارشان ندارند و سوت‌زنان ساعت‌هاي كاري‌شان را پر مي‌كنند، به‌وجود آمده است.
تعداد اين موارد در سال 2006 با تصويب قانوني كه از كاركنان پاره‌وقت حمايت مي‌كرد، افزايش يافت.
سال گذشته تعداد تماس‌هايي كه با خط تلفن مخصوص شكايات غذايي وزارت كشاورزي برقرار شد، هر ماه حدود 100 تماس افزايش يافت و در هر يك از ماه‌هاي اكتبر و نوامبر به 700 تماس رسيد.
علت اصلي اين افزايش نيز اين بود كه يكي از عمده‌فروشان گوشت در بسته‌بندي‌هايي كه ادعا كرده بود 100درصد گوشت گوساله وجود دارد، ساير گوشت‌ها را هم جا داده بود.
يوكوتومياما، از اتحاديه مصرف‌كنندگان ژاپن مي‌گويد: بازرسان هم كه از انبوه تماس‌ها گيج شده‌اند، نمي‌توانند همه آنها را مورد بررسي قرار دهند. كاركنان ژاپني طبق يك سنت ديرينه خود را وقف كارفرمايانشان مي‌كردند.
در آن دوران امنيت شغلي وجود داشت و مردم كمتر شغل خود را تغيير مي‌دادند. آكيرا سيتو، متخصص اخلاق كار در دانشگاه چو مي‌گويد: اين فرهنگ بازمانده نظام «بوشيدو» بود كه براساس آن يك جنگجوي سامورايي متحد مافوق خود محسوب مي‌شد و مافوق نيز وظيفه داشت از زير دستان خود مراقبت كند.
اما در سال‌هاي اخير اوضاع تغيير كرده است. از اوايل دهه 90 وقتي اقتصاد ژاپن دچار افول شد، نسبت كاركنان پاره‌وقت و موقت در هر محل كار به كاركنان دائمي از 20درصد به 35درصد افزايش يافت.
اشتباهاتي كه طي سال‌ها كاركنان آنها را انكار مي‌كردند اين روزها مانند روز روشن شده است چون كاركنان موقت با اعتراف به آنها چيزي براي از دست دادن ندارند.
جريان مسموم بودن مارك گيوزا تنها جرقه‌اي بود بر اذهان از پيش مشوش شده عمومي ژاپن در مورد خطرات مسموميت غذاها.
اين اتفاق بد براي شركت ژاپني توباكو كه زيرمجموعه شركت جي‌تي‌فودز است و گيوزاي مسموم را از استان هبي‌ چين وارد كرده بود، بسيار گران تمام شد.
در ششم ماه فوريه اين شركت ادغام واحد غذاهاي منجمد خود را با يك شركت ديگر محصولات غذايي اعلام كرد.
اما اين اتفاق احساسات ملي‌گرايانه مردم را نيز برانگيخته است. سال گذشته ژاپن 8ميليارد دلار محصولات غذايي از چين خريد؛ اما واقعيت اين است كه غذاهاي چيني به ناگهان بسيار منفور شده است و نكته قابل توجه اينكه شركت‌هاي غذايي ژاپن از همه اين هراس‌‌ها بهره مي‌برند.