استوديوي يوتي‌وي موشن پيكچرز براي مدرن‌سازي صنعت فيلم هندوستان از روش‌هاي هاليوودي استفاده مي‌كند

در سال 1958ميلادي، فيلم«هندوستان مادر» نامزد دريافت جايزه اسكار شد و كارگردان آن، محبوب خان، مي‌خواست براي دريافت جايزه به لس‌آنجلس رود. در آن هنگام هندوستان فاقد ارز خارجي بود و براساس كتابي درباره باليوود نوشته ميهير بوس، خان‌ مجبور شد براي سفرش از دولت وقت درخواست پول كند. او در نامه درخواست خود نوشته بود: «من بايد قادر باشم نشان دهم كه دولت ما هم از من حمايت مي‌كند. در غير اين‌صورت من در انظار فردي كوچك و تنها به نظر خواهم رسيد.» اوضاع چقدر تغيير كرده است. امروز هاليوود به تهيه‌كنندگان فيلم‌هاي هندي ابراز علاقه مي‌كند و سعي در به‌دست آوردن آنها دارد. ظرف چند‌سال گذشته شركت‌هاي ديزني، وياكوم، نيوزكورپريشن و سوني پيكچرز همه قراردادهايي با شركت‌هاي باليوودي منعقد كرده‌اند و ظرف يك ماه آينده شركت ديزني قصد دارد سهام خود را در يك شركت مادر فيلمسازي بمبئي به نام يوتي وي سافت وير، افزايش دهد و آنرا از 9/14درصد به 30درصد برساند.
وقتي روني اسكر و والا، موسس يوتي‌وي استوديوي فيلمسازي خود را در سال 1995تاسيس كرد، متوجه شد كه بازار، تحت سلطه شركت‌هاي كوچك و خانوادگي قرار گرفته است كه تنها به يك فرمول بسنده مي‌كنند: داستان‌هاي عاشقانه همراه با رقص و آواز. او مي‌گويد: «هيچ تجربه جديدي به دست نمي‌آمد و بازار به هيچ وجه در حال پيشرفت نبود.» اما در سال 2001 باليوود شاهد جهشي مهم بود چون دولت هندوستان به آن وضعيت يك صنعت را اعطا كرده بود. به اين معنا كه بانك‌ها اجازه يافتند به باليوود وام اعطا كنند. تا پيش از آن تصور چنين بود كه پول حاصل از تبهكاري و جرايم بايد بودجه تهيه بسياري از فيلم‌ها را تامين كند. اما با تصويب چنين قانوني، بودجه‌هاي قانوني و سالم به حرفه‌اي شدن اين صنعت در هندوستان كمك كردند. ولي تا همين اواخر خود فيلم‌ها تغيير چنداني نيافته بودند. استوديوي اسكرو والا، كه امروز دومين استوديوي بزرگ فيلمسازي هندوستان محسوب مي‌شود، از ساخت فيلم‌هاي هميشگي كه رقص و آواز را به نمايش مي‌گذاشتند اجتناب مي‌كند و براي هر فيلم خود تا 12ميليون دلار هزينه مي‌كند. اين ميزان بسيار بيشتر از هزينه‌هاي معمول فيلم‌هاي باليوودي است. حدود 5درصد از بودجه اغلب فيلم‌هاي هندي صرف بازاريابي آنها مي‌شود اما يوتي‌وي تا 40درصد بودجه خود را صرف بازاريابي فيلم‌هايش مي‌كند و اين ميزان مشابه هزينه بازاريابي استوديوهاي هاليوودي است و درست مانند شركت‌هاي ديزني يا وارنر براس، يوتي‌وي خود پخش محصولاتش را بر عهده دارد و بنابراين مي‌تواند فيلم‌هاي شجاعانه‌تري بسازد. فيلم «رنگ دباسانتي» توليد سال 2006 در مورد تلاش براي استقلال است و در آن هيچ خبري از رقص و آواز، استعمال مواد مخدر و پايان تراژيك هميشگي آن نيست اما با هزينه 6ميليون دلاري‌اش توانست 31ميليون دلار درآمد كسب كند. آنچه يوتي‌وي را از رقباي كوچك و شركت‌هاي خانوادگي جدا مي‌سازد علاقه و اشتياق آن به ساخت فيلم براي بازارهاي خارجي در كنار بازار هندوستان است. يوتي‌وي به همراه شركت فيلم‌سازي فاكس، دو فيلم توليد كرد و در سال جاري اين دو استوديوي فيلمسازي فيلم «واقعه» را به اكران خواهند رساند.
«واقعه» يك فيلم ترسناك است به كارگرداني نايت شيامالان. هر يك از اين استوديوهاي فيلمسازي به طور جداگانه 28ميليون دلار براي توليد اين فيلم هزينه كرده‌اند. به‌علاوه استوديوي يوتي‌وي يك قرارداد ساخت فيلم با ويل اسميت، بازيگر معروف هاليوودي منعقد ساخته است. خلاصه اينكه نه در فيلم‌هاي هندي كه در پشت پرده اين فيلم‌ها، بهانه براي رقص و آواز هندي‌ها بسيار است.