شاهزاده الوليدبن طلال السعود
شاهزاده الوليد بن طلال كه هم‌اكنون ثروتي معادل 21ميليارد دلار را براي خود رقم زده است، ابتدا در سال 1988 با خريد بخشي از سهام بانك تجاري اتحاديه عرب به مبلغ 10ميليون دلار ثروت خود را به ثبت رساند، اما در سال 1991 به يك سرمايه‌گذار در اندازه‌هاي جهاني تبديل شد و آن زماني بود كه با سرمايه‌گذاري 797ميليون دلاري در بانك سيتي‌گروپ به بزرگ‌ترين سهامدار اين بانك تبديل شد.
الوليد ارتباطات نزديكي با افراد و سازمان‌هاي سعودي دارد (البته نه لزوما با پدر مشهور خودش). از شاهزاده سلطان‌بن عبدالعزيز گرفته و حدود 30درصد از سهام آن را دارد، از جمله اين افرادند. گفته مي‌شود كه پس او شاهزاده خالد و دختر تازه ازدواج كرده‌اش، ريم نيز سهام كمي در آن دارند. الوليد دائما در سفر است. او در ماه مارس به تركمنستان و تاجيكستان سفر كرد و به تازگي خبر داد كه هواپيماي شخصي‌اش به نام «قصر پرواز» را افتتاح مي‌كند. اين هواپيما يك ايرباس اي 380 است كه به تازگي خريداري كرده است.
او سرمايه‌گذاري‌هاي متعددي نيز در سطح جهان كرده است. پدر وي، شاهزاده طلال بن عبدالعزيز رهبري حركت «شاهزاده‌هاي آزاد» را در اوايل دهه 60ميلادي برعهده داشت و در نزاع بر سر قدرت خانواده آل سعود مدت كوتاهي را در قاهره در تبعيد سپري كرد. سپتامبر گذشته طلال با اعلام اينكه قصد تشكيل يك حزب جديد سياسي را دارد، سرفصل خبرها را به خود اختصاص داد.

ناصرالخرافي و خانواده
الخرافي ثروتي معادل 14ميليارد دلار را به خود اختصاص داده است. وي كه در اواسط دهه 60 زندگي‌اش به سر مي‌برد، پسر محمد الخرافي فقيد است كه مهره‌اي كليدي در سياست و كسب‌وكار كويت به شمار مي‌رفت. محمد الخرافي يكي از اعضاي هيات موسس بانك ملي كويت (ان‌بي‌كي) و رييس هيات‌مديره اين بزرگ‌ترين بانك كويت به مدت 13سال بود. تا همين اواخر اين خانواده بخش اعظم سهام اين بانك را به خود اختصاص داده بود. برادر بزرگ‌تر ناصر يعني جاسم محمد الخرافي، سخنگوي پارلماني كويت و از وزراي سابق كويت است. خواهر ناصر، فائزه، رييس سابق دانشگاه كويت بوده است. ناصر هم‌اكنون رييس شركت خانوادگي‌اش به نام محمد عبدالمحسن الخرافي و پسران (ماك) است كه در اواسط دهه 50 ميلادي تاسيس شد و به شركت خرافي گروپ شهرت دارد. خواهرها، برادرها و فرزندان او هم در اين شركت همكاري مي‌كنند. او سه پسر به نام‌هاي مرزوك، بدر و فيصل دارد. اگرچه به نظر نمي‌رسد خاندان الخرافي به مانند خانواده الغنيم كويت به عنوان يك خانواده تاجر بسيار قديمي معروفيت داشته باشند (گفته مي‌شود خانواده الغنيم از اولين تاجران مرواريد بودند)، اما گزارش مربوط به دهه 90ميلادي حاكي از آن است كه خانواده تاجر خرافي حيات شغلي خود را از قرن 19ميلادي با مجموعه‌اي از قايق‌هاي تجاري حامل مرواريد و ساير كالاها كه بين خليج‌فارس و هندوستان در تردد بودند، آغاز كرد.

خانواده ساويريس
چهارنفر از برجسته‌ترين اعضاي اين خانواده يعني نقيب (رتبه سوم با دارايي 7/12ميليارد دلار)، ناصف (رتبه چهارم با دارايي 11ميليارد دلار)، اونسي (رتبه پنجم با دارايي 1/9ميليارد دلار) و سميح (رتبه هفدهم با دارايي 9/2ميليارد دلار) توانستند اين خانواده را در زمره بيست خانواده ثروتمند عرب جاي دهند.ساويريس‌ها اغلب به عنوان نوع مصري خانواده راكفلر شناخته مي‌شوند.
مسن‌ترين فرد آنها، اونسي است كه در اوايل دهه 50 ميلادي يك شركت پيمانكاري كوچك را تاسيس نمود.
اين شركت در قاهره توانست در مناقصه چندين پروژه وزارت آب و فاضلاب مصر برنده شود و پروژه‌هاي آب و فاضلاب را به دست گيرد.
پس از آن در سال 1961 قراردادهايي را براي جاده‌سازي در دوران مصر سوسياليستي جمال عبدالناصر منعقد كرد. اين فعاليت‌ها با هدف ملي‌گرايي به شركت‌هاي داخلي سپرده مي‌شد.
اونسي مجبور بود به عنوان كارمند دولت در شركت خود كار كند و از مصر ممنوع‌الخروج شده بود.
سرانجام او در سال 1966 مصر را به مقصد ليبي ترك گفت و دوباره در آنجا يك شركت ساخت‌وساز تاسيس كرد.
او در سال 1977 به كشورش بازگشت و توسط انورسادات تشويق شد تا براي سومين بار يك شركت ساخت‌وساز راه‌اندازي كند. شركت اوراسكام به سرعت تبديل به شركتي با فعاليت‌هاي بسيار متنوع شد و توانست قراردادهايي براي نمايندگي شركت‌هاي بزرگ آمريكايي مانند هولت پاكارد و مايكروسافت منعقد كند.
به علاوه توانست از سوي آژانس آمريكايي توسعه بين‌المللي، كمك‌هاي مالي و قراردادهاي جديد دريافت كند.
در دهه 90 ميلادي اوراسكام به تدريج از بخش ساخت‌وساز به ساير كسب‌وكارها تغيير جهت داد و به سه بخش تقسيم شد.
اونسي سه پسر دارد: بزرگ‌ترين آنها نقيب است و پس از او سميح و ناصف هستند. نقيب هم‌اكنون مسوول بخش مخابرات شركت اوراسكام است.
سميح مسوول فعاليت‌هاي هتلداري و توريسم خانواده است و ناصف سرگرم فعاليت‌هاي صنعتي / پيمانكاري و سيمان اوراسكام است.

محمد العمودي
محمد العمودي با ثروتي معادل 9ميليارد دلار يكي از اعضاي گروه تاجران سعودي است كه در يك جمعيت غيرسعودي متولد شد. اين جمعيت به عنوان يكي از شاخص‌ترين مهره‌هاي فعاليت‌هاي اقتصادي و معمولا داراي ارتباط نزديك با شاهزاده‌هاي سعودي است. اين مردان ضمن آنكه فعاليت‌هاي اقتصادي خود را در كشورهاي زادگاه خود بسط و گسترش مي‌دهند، به غول‌هاي بين‌المللي نيز تبديل شده‌اند. اصل‌العمودي به اقوام يمني/ اتيوپيايي باز مي‌گردد و يكبار حامي مالي او شاهزاده سعودي سلطان بن عبدالعزيز بوده است.
او منافع زيادي در اتيوپي دارد؛ اما منافع او بسيار بيشتر از آن است كه تنها به اتيوپي محدود شود. او عمليات خود را در سوئد تحت لواي شركت كورال پتروليوم گسترش داد و با خريد شركت پالايشگاهي سمير در مراكش آن را ادامه داد. او به سرعت شركت‌هاي نفتي آفريقا را خريد و در عربستان سعودي شركت خدمات نفت را به خود اختصاص داد. اين شركت عامل ايستگاه‌هاي بنزين عربستان سعودي است. به علاوه وي سهامي را در گروه تحقيقاتي و بازاريابي سعودي (كه ناشر نشريات عرب نيوز و الشرق‌الاوسط است) خريداري كرده است. به علاوه وي در سهامي در شركت دارايي‌هاي پادشاهي شاهزاده الوليد بن طلال و شركت نوه‌هاي حاكم رياض، شاهزاده سلام بن عبدالعزيز دارد.
ساير منافع العمودي شامل شركت اي بي وي راك گروپ است كه سازنده زيرساختارهاي منابع استراتژيك نفت سعودي است.