سه هفته پس از حملات تروريستي 11 سپتامبر، وزير دفاع سابق آمريكا، دونالد رامسفلد يك هدف نظامي رسمي را پيشنهاد كرد. اين هدف نه تنها شامل فروپاشي رژيم صدام حسين از طريق نظامي بود، بلكه تغيير نظام در ايران، سوريه و چهار كشور ديگر خاورميانه را نيز در بر مي‌گرفت.

اين اطلاعات از مداركي به دست آمده است كه به تازگي در مورد تصميم براي جنگ عراق منتشر شده است و از معاون سياسي وزير دفاع وقت، داگلاس فيث نقل شده است.
در اين گزارش فيث به اين نكته اشاره مي‌كند كه اين هدف خشونت‌آميز تغيير نقشه خاورميانه توسط قواي نظامي و تهديد حمله به خصوص توسط رهبران ارشد نظامي وقت آمريكا مورد حمايت قرار گرفت.
كتاب فيث به نام «جنگ و تصميم» كه ماه گذشته منتشر شد، حاوي گزيده‌هايي از نامه رامسفلد، يكي از اصلي‌ترين نئوكان‌هاي دولت وقت ايالات متحده است كه در تاريخ 30 سپتامبر 2001 به جورج دبليو بوش فرستاده شد و در آن از وي خواسته شد بر نابودي شبكه القاعده اسامه بن لادن تمركز نشود، بلكه بر هدف پايه‌گذاري «نظام‌هاي جديد» در يك سري از كشورها تمركز شود و اين كار از طريق «كمك‌رساني به مردم داخل اين كشورها براي خلاص كردن خود از آنچه تروريست‌ها و رهايي از دست نظام‌هاي حامي تروريسم» خوانده مي‌شد، انجام گيرد.
فيث در استناد به آن مدارك، نام حكومت‌هايي را كه بنا بود مورد هدف قرار گيرند به جز افغانستان ذكر نكرده و تنها به ذكر عبارت «برخي از ديگر حكومت‌ها» در گيومه اكتفا كرده است. در بخش ديگري از صفحات اين مدارك، پنتاگون حكومت‌هاي طالبان و صدام حسين به عنوان «حكومت‌هاي رسمي» خوانده شده‌اند كه عليه آنها «برنامه و عمليات» به اجرا درخواهد آمد؛ اما به «دلايل امنيتي» نام چهار حكومت ديگر حذف شده است.
ژنرال وسلي كلارك كه در جنگ كوزوو دستور بمباران توسط نيروهاي ناتو را صادر كرد، در كتاب خود با نام «جنگ‌هاي مدرن» كه در سال 2003 منتشر شد، آورده است: در نوامبر سال 2001 دوستي از پنتاگون به او گفت فهرستي كه رامسفلد و معاون وزير دفاع، پل ولفوويتز خواستند فاش نشود شامل عراق، ايران، سوريه، ليبي، سودان و سومالي بوده است.
كلارك نوشته است كه در اين فهرست نام لبنان نيز وجود داشت. فيث گفت كه در نامه رامسفلد خواسته شده است كه «سوريه به جاي لبنان» به عنوان هدف اصلي سياست ايالات متحده قرار گيرد. وقتي اين نويسنده از فيث پرسيد كه نام كدام كشورها از فهرست اين مدارك حذف شده است، او به دلايل امنيتي حذف اين نام‌ها اشاره كرد. اما در پاسخ به اين پرسش كه كداميك از شش حكومتي كه در فهرست كلارك آمده در نامه رامسفلد بوده است، گفت: «همه آنها». نامه رامسفلد تنها دو هفته پس از آنكه بوش دستور عمليات نظامي ايالات متحده را در افغانستان براي مبارزه با بن لادن و حكومت طالبان داد، به كاخ سفيد رسيد. به‌رغم‌ آن تصميم، پيشنهاد رامسفلد به تفصيل دلايلي را مطرح مي‌كرد كه حملات هوايي و استفاده از نيروهاي زميني آمريكا در حمايت از نيروهاي ضد طالبان و براي دستگيري بن لادن، متوقف شود. در عوض رامسفلد در نامه خود نوشته بود كه ايالات‌متحده بايد حكومت‌هايي را كه به حمايت از نيروهاي ضد اسرائيلي چون حزب‌ا... و حماس مي‌پردازد، مورد هدف قرار دهند.
بنا بر اظهارات فيث، برنامه رامسفلد به نمايندگي از يك اجماع در پنتاگون به رشته تحرير درآمده بود كه در آن نظر رهبران نظامي لحاظ شده بود. فيث نوشته است كه فرآيند نگارش اين پيشنهاد، مشاوره با ژنرال هنري شلتون را كه در حال ترك رياست ستاد مشترك نيروها بود و ژنرال ريچارد ميرز كه جانشين او بود، نيز شامل مي‌شد. فيث نوشته است كه ميرز در بازنويسي نسخه اوليه اين برنامه كمك كرده و ژنرال جان ابيزيد كه در آن هنگام مدير ستاد مشترك نيروها بوده است، با جديت و علاقه آن را به شكل يك پيش‌نويس درآورد. پس از حمله و اشغال عراق در سال 2003، ابيزيد ارتقاي شغلي يافت و مسووليت نظامي كل خاورميانه به او سپرده شد. ميرز و ابيزيد هيچ يك به‌ نامه‌هاي الكترونيكي كه در آن از آنها درباره نوشته‌هاي فيث و نقششان در فرآيند شكل‌گيري استراتژي رامسفلد پرسش شده بود، پاسخ ندادند.
البته بوش هدف صريح تغيير رژيم در ايران، سوريه و چهار كشور ديگر را كه رامسفلد پيشنهاد داده بود، تاييد نكرد. بنابراين رامسفلد برنامه نظامي خشونت بار تغيير رژيم‌ها در خاورميانه را اتخاذ كرد؛ هرچند اين برنامه سياست كاخ سفيد به‌شمار نمي‌رفت. در مدارك به‌دست آمده ذكر شده است كه وزارت دفاع وقت علاوه برحملات نظامي به‌اين كشورها به‌دنبال جداسازي و تضعيف آنها بوده است؛ به‌طوري‌كه ظرفيت‌هاي نظامي آنها مخدوش، متزلزل يا نابود شود.هم چنين اولويت‌هاي رهبري نظامي آمريكا به‌شدت بر كشورهايي كه دشمن شمرده مي‌شدند و نه تهديدات مشابه 11 سپتامبر القاعده متمركز شده بود. در مدارك ياد‌شده آمده است كه اتخاذ چنين راهبردي براي پيشگيري از حملات بيشتر عليه آمريكا و منافع آمريكا است و هر دولت فرضي كه آمريكا را تهديد كند، شامل مي‌شود.
منبع:آنتي وار